Een experimenteel glasvezelsysteem werd ontworpen en gerealiseerd voor videotransmissie waarbij met name de ontvanger optimaal is aangepast aan het ruisgedrag van pulsfrequentiemodulatie. De ontvangversterker als een actief filter gedimensioneerd, zodat de parasitaire capaciteiten nuttig gebruikt konden worden. Het verslag begint met enkele opmerkingen over eigenschappen en beperkingen van verschillende onderdelen van een glasvezelverbinding. Daarna worden verschillende mogelijke modulatiemethoden met elkaar vergeleken. Met behulp van een computerprogramma is gezocht naar een optimale ontvangfilterkarakteristiek in verband met ruis en vervorming. Aan de hand van de resultaten wordt een geschikte filterkarakteristiek uitgekozen, die in het gerealiseerde systeem toegepast wordt. De invloed van veroudering van de ingangstransistor bij de ontvangversterker op de signaal-ruisverhouding na demodulatie is ook berekend. Het gerealiseerde systeem wordt beschreven en enkele uitkomsten van metingen aan dit systeem worden daarna vergeleken met de computerberekeningen.Electrical Engineering, Mathematics and Computer ScienceTransmissie van Informati