Niniejszy artykuł ma na celu omówienie głównych założeń dziennikarstwa pokoju, wykorzystywanego współcześnie m.in. w relacjonowaniu przebiegu wojen i konfliktów. W kontekście szczegółowych wytycznych właściwych dla tego paradygmatu przeanalizowany został reportaż Ziarno i krew Dariusza Rosiaka. Badania wykazały, że we wspomnianym tomie reporter odchodzi od dziennikarstwa wojny na rzecz narracji utrzymanej w duchu dziennikarstwa pokoju. Operując konwencją human interest story, wykracza poza militarną perspektywę i zestawia ze sobą świadectwa bezpośrednich uczestników zdarzeń. Dzięki temu tworzy pogłębiony, polifoniczny przekaz zgodny z zasadami etyki dziennikarskiej.The aim of this article is to discuss the main features of peace journalism, which is currently used, among others, in war and conflict reporting. My research focuses on Dariusz Rosiak’s report Grain and Blood, which is analyzed in the context of this paradigm. The research has revealed that the reporter resigns from the war journalism perspective in favor of peace journalism. Using the convention called "human interest story", he goes beyond the military perspective and collects the testimonies of the direct participants of the events. As a result, he creates an in-depth, polyphonic text which is in line with the principles of journalistic ethics
