مصونیت سازمانهای بینالمللی غیردولتی: عدم وفاق در رویة بینالمللی و دکترین
Abstract
نقش سازمانهای بینالمللی غیردولتی در نیم قرن اخیر ارتقا یافته و حیطة فعالیت ها آنها موسع شده است. سازمانهای غیردولتی علیرغم اینکه در حقوق بینالملل بهعنوان تابعان فرعی شناخته میشوند و بنای تأسیس و شکلگیری آنها توسط اشخاص خصوصی و به موجب قوانین داخلی کشورهاست، اما جایگاه مهم و عملکردتأثیرگذار برخی از آنها در جامعة بینالمللی موجد طرح مسائل حقوقی متعدد شده است. ازجمله در مقاله به این موضوع پرداخته خواهد شد که آیا سازمان های مذکور، مشابه سازمانهای بین المللی بر مبنای برخورداری از شخصیت حقوقی بین المللی، کارکردگرایی یا ساختارگرایی، برخوردار از مصونیت هستند یا خیر؟ در پاسخ به سؤال فوق و بهعنوان فرضیة تحقیق، مطرح است که در مورد اعطای مصونیت به سازمان های بین المللی غیردولتی، دولتها در رابطه با معدودی از سازمان ها عملکرد گزینشی دارند و در مورد مبنای مصونیت نیز رهیافت جدیدی مشتمل بر کارکردگرایی و ساختارگرایی مطرح است. به این ترتیب، مختلط بودن اداره یا تأمین مالی، ایفای مأموریتی مرتبط با منافع بین المللی عمومی و شناسایی رسمی در چارچوب یک معاهده چندجانبه یا قطعنامههای مکرر یک سازمان بین المللی دولتی ازجمله شاخص های اعطای مصونیت مطرح هستندSimilar works
Full text
