Parkinsonova je bolest druga najčešća neurodegenerativna bolest nakon Alzheimerove,
a očituje se u heterogenim simptomima, koji se često dijele na motoričke, poput akinetičkog tremora, te nemotoričke, poput poremećaja spavanja. Glavna značajka ove
bolesti je degeneracija dopaminergičkih neurona substantie nigre te degeneracija bazalnih ganglija, a sam uzrok bolesti još je uvijek nepoznat. Uobičajeni oblici medicinske terapije su farmakološka terapija te invazivne metode kada bolest uznapreduje.
Osim medicinskih, koriste se i alternativni oblici terapija poput psihoterapije i kognitivnog treninga, kako bi se ublažili psihološki simptomi bolesti i nuspojave terapije. Istraživanja su pokazala da je kognitivno-bihevioralna terapija najdjelotvornija u
liječenju anksioznih i depresivnih simptoma, a uz nju se često koriste i mindfulness
terapija, psihodrama i psihodinamski pristup te art terapija glazbom, plesom i glinom.
Osim psihološkim simptomima, psiholozi se u tretmanu oboljelih od Parkinsona bave i
kognitivnim deficitima u domenama pamćenja, izvršnih funkcija i pažnje, koji su posljedice degeneracije neuroanatomskih struktura uzrokovane bolešću. Kognitivni trening
pokazao se kao učinkovit rehabilitacijski tretman, koji pacijentima omogućuje povratak
kognitivnih sposobnosti na razine prije oboljenja
