Serbian Orthodoxes and Greek Phanariots Under Ottoman Turkish Rule on the Balkans in the 16-18 Centuries = Osmanli türkçesi altindaki sirp ortodoks ve yunan fanariotlari, 16-18 yüzyillarda balkanlari öğreniyor

Abstract

As highlighted in the classic monograph on Serbian history by English scholar Temperley, following the author of Balkan history by Jireček, the rule of Greek Phanariots in monastic schools made it impossible to write the Cyrillic alphabet in Slavic, and they denied the usage of the Church Slavonic Liturgy. (Temperley, 1917: 123, 163‑166. Jireček, 1876. 466-467.) Greek priests held ecclesiastical power in their hands because the patriarch of Constantinople was the head of all Christians. The Turkish Sultan appointed him the head of the Christian “millet”. The millet system is well-known to those who have studied the history of the Ottoman Empire. (Karpat, 1982, 1997) Islamic practice did not prohibit the “peoples of the book” from practicing their religion if they paid proper taxes. But in the seventeenth century, the wealthy and educated Greek bourgeoisie, named after the Phanar (Lighthouse) part of Istanbul, seized both economic and administrative power over all Christians under Ottoman rule and even corrupted the patriarch together with the entire church. As a Balkan historian, Constantin Jireček wrote in his monograph, Greek Phanariots did not allow Serbs to use the Church Slavonic language, only Greek, and Slavic liturgical books and manuscripts were even lit. The Turkish Sultan's goodwill was shown by the fact that the soldier of Serbian origin, Sokolivić, could rise to the highest rank, and by the name of Mehmed Sokollu, converting to Islam, he became the Grand Vizier of Suleiman the Magnificient and helped his Serbian brother, who remained Christian. It was he, the Grand Vizier Sokollu Mehmed, who re-established the Serbian Orthodox Christian Patriarchate in İpek (Peć) in 1557 and appointed his brother as patriarch. Thus less repression and ruination went by the Turks but much more by the Greeks. Islam never burned books anywhere, because it honored the Peoples of the Book. But, on the other hand, the Greek Orthodox Christian priests burned the Serbian temple books, because they persecuted the Slavs. Serbs fled to the Kingdom of Hungary and were free to practice their religion there. The Serbs bought Slavic liturgical books in the territory of the Kingdom of Hungary, and by this time they had already acquired them from the Ukrainian territories. The author of the paper is a researcher of the migration of books between the Polish-Lithuanian Commonwealth and the Serbs, thus he studied the situation of the Serbian culture in the Balkan and in the Hungarian Kingdom. (Földvári, 2014, 2022). Sırpların Balkanlardan kaçtığına dair bir yanlış anlama var, çünkü Osmanlı Müslüman işgalcileri Hıristiyan kültürlerini uygulamalarına izin vermediler, ama bu doğru değil. Kilise Slav ayini Yunan Fanariotları tarafından yok edilmedi. Osmanlı İmparatorluğu'nda, yunan rahipleri dini gücü ellerinde tuttu, çünkü Konstantinopolis patriği tüm Hıristiyanların başıydı. Türk Sultanı onu Hıristiyan “millet” in başına atadı. (Karpat, 1982, 1997) İslami uygulama, “kitap halklarının” uygun vergileri ödedikleri takdirde dinlerini uygulamalarını yasaklamadı. Ama on yedinci yüzyılda, zengin ve eğitimli yunan burjuvazisi, adını İstanbul'un Fanar (Deniz Feneri) kısmından almıştır, Osmanlı yönetimi altındaki tüm Hıristiyanlar üzerinde hem ekonomik hem de idari gücü ele geçirdi ve hatta patriği tüm kiliseyle birlikte bozdu. Zengin Yunan Fanariotları Slav halklarından, dolayısıyla Sırplardan ve Bulgarlardan nefret ediyordu. Bir Balkan tarihçisi olarak Constantin Jireček monografisinde şunları yazdı, ve ingiliz bilgin Temperley de, Yunan Fanariotları Sırpların Kilise Slav dilini kullanmasına izin vermedi, ama Yunanlıları zorladılar, hatta Slav ayin kitaplarını ve el yazmalarını bile yaktılar. (Temperley, 1917: 123, 163-166. Jireček, 1876. 466-467.) Türk Sultanının iyi niyeti gerçeği ile gösterildi Sırp kökenli asker Sokolivić'in en yüksek rütbeye yükselebileceğini, ve Mehmed Sokollu adıyla, islam'ı kabul ederken, Kanuni Sultan Süleyman'ın Sadrazamı oldu, ve Hıristiyan kalan Sırp kardeşine yardım etti. O, Sadrazam Sokollu Mehmet'ti, fahişe-1557'de Peç'de Sırp Ortodoks Hıristiyan Patrikhanesi'ni kurdu ve kardeşini patrik olarak atadı. Ama öte yandan, Yunan Ortodoks Hıristiyan rahipler Sırp tapınak kitaplarını yaktılar, çünkü Slavlara zulmettiler. Sırpların Macaristan Krallığı'na kaçmasının nedenlerinden biri de buydu ve orada dinlerini icra etmekte özgürdüler. Bu nedenle Sırplar, Macaristan Krallığı topraklarında Slav ayin kitapları satın aldı, ve bu zamana kadar zaten Ukrayna topraklarından kitaplar almışlardı. (Földvári, 2014, 2022)