Podstawowym założeniem niniejszego artykułu jest przedstawienie sposobów badania, oceny i pomiaru kompetencji komunikacyjnej wypracowanych przez badaczy nauk o komunikacji społecznej i mediach na przestrzeni lat od początku istnienia tej dyscypliny w Polsce i na świecie. Artykuł ma charakter przeglądowy i wpisuje się w problematykę metodologii tej dyscypliny. Autor dokonał przeglądu metod i technik badawczych kompetencji komunikacyjnej w literaturze przedmiotu polsko- i anglojęzycznej. Ze względu na ich dużą liczebność i różnorodność w niniejszym opracowaniu przedstawia wybrane z nich, najczęściej używane do badania kompetencji komunikacyjnej. Szczególna uwaga została zwrócona na metodę samooceny, ukazując jednocześnie jej zalety oraz wady. Prezentowane rozważania syntetycznie ujmują metodologię badań kompetencji komunikacyjnej, a tym samym stanowią istotny głos w polskiej szkole i tradycji badawczej nauk o komunikacji społecznej i mediach.The basic goal of this article is to present the methods of research, assessment and measurement of communicative competence developed by researchers of social communication and media studies over the years since the beginning of this discipline in Poland and in the world. This is a review article that is part of the discipline's methodology. The author reviewed the methods and techniques of research in communicative competence in Polish and Englishlanguage literature. Due to their large number and diversity, this study presents selected methods that are most often used to measure communicative competence. The author pays special attention to the self-report method, at the same time showing its advantages and disadvantages. This article is a synthetic approach to the methodology of communicative competence research, and thus an important voice in the Polish school and the research tradition of social communication and media studies
