Biblical personal names are usually transcribed or transliterated, not translated. However, most of them had a meaning known to the writers and readers, and the Bible itself contains many explanations of names. Following it, ancient and modern translators add occasionally explanations to the personal names. Many masculine names are theophoric, which makes them understandable but difficult to translate (except for some of them which were actually used in Polish and related languages in a translated form). Many biblical names of women refer to the female beauty and they could be translated, as it is often done in Job 42.14. Many important masculine names are not clear for us. Leaving proper names without translation disconnects the readers from an important aspect of biblical culture. Meaningful names are replaced by mere sounds. We should try to translate them and at least add explanations in brackets or footnotes.Imiona własne z Biblii są zwykle transkrybowane lub transliterowane, a nie tłumaczone. Gos z nich miało jednak znaczenie dostępne autorom i czytelnikom, a sama Biblia zawiera wiele objaśnień imion. Dlatego dawni i nowsi tłumacze wplatali czasem w tekst objaśnienia. Wiele imion męskich jest teoforycznych, co czyni je zrozumiałymi, ale trudnymi do przełożenia (za wyjątkiem paru, których odpowiedniki istnieją po polsku, jak Bogumił, oraz w językach pokrewnych). Wiele biblijnych imion kobiecych dotyczy urody i da się je przetłumaczyć, jak to się często czyni w Hi 42,14. Szereg ważnych imion męskich okazuje się niejasnymi. Pozostawienie imion bez objaśnienia odcina czytelnika od części kultury biblijnej. Imiona znaczące są wtedy zastępowane przez same dźwięki. Powinniśmy próbować ich przekładu a przynajmniej dodawać objaśnienia w nawiasach lub przypisach
