بازنمایی طبیعت یکی از موضوعات مهم در نقاشی بهشمار میرود. در این میان، بازنمایی دریا، بهدلیل ویژگیهای منحصربهفردی که دارد، اهمیت و جذابیت دوچندان دارد. در بستر فلسفه نیز از منظرهای مختلفی به طبیعت پرداخته شده است. در این باره، مفهوم کلیدی «امر والا» در فلسفه کانت جایگاه ویژهای دارد. این مفهوم میتواند ابعاد جدیدی از بازنمایی طبیعت را روشن سازد. بازنمایی امواج دریا بهمثابه ابژهای -که میتواند نشانی از امر والا باشد- در جنبشهای هنری قرن نوزدهم بروز داشته است. پژوهش حاضر در جستوجوی ارایه خوانشی از بازنمایی امواج دریا در نقاشیهای رمانتیک قرن نوزدهم اروپا مبتنی بر امر والای کانت است. در این پژوهش، با روش توصیفی-تحلیلی و بهرهگیری از روش گردآوری کتابخانهای در جمعآوری اطلاعات و نمونهگیری گزینشی، از میان آثار نقاشی دریا در سده نوزدهم اروپا، پنج اثر انتخاب شده و بهشیوه تحلیل کیفی، مورد بررسی قرار گرفتهاند. این پژوهش نشان میدهد که، الگوی بازنمایی دریا در نقاشی رمانتیک قرن نوزدهم، بنا بر نوع امر والا متفاوت است. امر والای پویا در آثار مورد بررسی، از طریق نمایش قدرت و قهر دریا تصویر شده است. والای ریاضی نیز با نمایش عظمت و وسعت و گستردگی دریا صورت پذیرفته است. با نگاهی دقیقتر به آثار تحلیلی، درمییابیم که سبک رمانتسیم، برای نمایش قدرت طبیعت، بیان وقایع و رخدادها، توجه به معنویت و جنبههای روحانی، واکنش بر انقلاب صنعتی و در برخی موارد، رویدادهای سیاسی بهکار رفته است
