BRISEL IIa REGULATIVA SAVETA O NADLEŽNOSTI I PRIZNANJU I IZVRŠENJU ODLUKA U BRAČNIM STVARIMA I STVARIMA RODITELJSKE ODGOVORNOSTI ZA ZAJEDNIČKU DECU OBA BRAČNA PARTNERA - REGULATIVA SAVETA BROJ 2201/2003

Abstract

Free movement of judgments constitutes one of the essential preconditions for the establishment of a single European judicial space. Harmonization of legal provisions in this area has been started by the adoption of the Convention on Jurisdiction and the Enforcement of Judgments in Civil and Commercial Matters of 27th September of 1968 (Brussels Convention). However, a number of related issues, including the issue of matrimonial relations are not within the scope of this Convention. As regards matrimonial relations, first attempt was made to regulate this issue through the adoption of the Convention on Jurisdiction and the Recognition and Enforcement of Judgments in Matrimonial Matters (Brussels II Convention) of May 28th of 1998. It was in line with the real needs of Member States and also it is important to note that at that time there was a clear legal basis for its adoption. Although the Treaty of Amsterdam of 1997 created the legal preconditions for addressing these issues through secondary legislation of the EU, it was possible to adopt the given laws only after the Treaty of Amsterdam came into the force in 1999. Accordingly, the Council Regulation (EC) No 1347/2000 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in matrimonial matters and in matters of parental responsibility for children of both spouses was adopted in 2000 as well as it was subsequently amended by the Council Regulation (EC) No 2201/2003 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in matrimonial matters and the matters of parental responsibility (Brussels IIa Regulation) in 2003.Sloboda kretanja sudskih odluka predstavlja jednu od bitnih pretpostavki za uspostavljanje jedinstvenog sudskog (pravnog) prostora u Evropskoj uniji. Ujednačavanje pravnih pravila u ovoj oblasti započeto je usvajanjem Konvencije o nadležnosti i priznanju i izvršenju sudskih odluka u građanskim i trgovačkim stvarima (Briselska konvencija) doneta 27. septembra 1968. godine. Međutim, izvan dometa ove konvencije su ostala brojna pitanja vezana za ovu problematiku, uključujući i oblast bračnih odnosa. Prvi pokušaj regulisanja ovih pitanja u oblasti bračnih odnosa u Evropskoj uniji učinjen je donošenjem Konvencije o nadležnosti i priznanju i izvršenju presuda u bračnim pitanjima (Brisel II Konvencija), 28. maja 1998. godine. Ona je rezultat realnih potreba država članica, ali istovremeno, kao način regulisanja, ona predstavlja proizvod jasno omeđenog, tada aktuelnog, pravnog osnova za regulisanje ove materije. Usvajanje Amsterdamskog sporazuma 1997. godine stvorilo je pravne pretpostavke za regulisanje ove materije sekundarnim pravnim aktima Evropske unije. Međutim, one su postale primenljive tek nakon stupanja na snagu Amsterdamskog sporazuma 1999. godine. U skladu sa tim, već naredne 2000. godine usvojena je Regulativa Saveta (EZ) broj 1347/2000 o nadežnosti, priznanju i izvršenju presuda u bračnim stvarima i stvarima roditeljske odgovornosti za zajedničku decu, a 2003. godine izvršena je i njena dopuna Regulativom Saveta (EZ) broj 2201/2003 o nadležnosti, priznanju i izvršenju presuda u bračnim stvaima i stvarima roditeljske odgovornosti za zajedničku decu oba supružnika – Brisel IIa Regulativa