Η παρούσα εργασία πραγματεύεται δυο κομβικής σημασίας θέματα που απασχολούν το ζήτημα των ελληνοαλβανικών σχέσεων από το 1990 έως σήμερα : την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία και την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μεταξύ των δυο κρατών. Αρθρώνεται σε δυο άξονες. Ο πρώτος άξονας αφορά στην νομική προσέγγιση τόσο της θεματικής της μειονότητας όσο και της θεματικής της οριοθέτησης. Ο δεύτερος άξονας αφορά στην πολιτική διαχείριση των ζητημάτων της μειονότητας και της οριοθέτησης αναλυμένη υπό το πρίσμα θεωριών διεθνών σχέσεων και εξωτερικής πολιτικής.
Σκοπός της εργασίας είναι να αναλύσει το νομικό πλαίσιο που περιβάλλει την ελληνική μειονότητα της Αλβανίας και το ζήτημα της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών αλλά και να εξετάσει τις ελληνοαλβανικές σχέσεις από το 1990 και έπειτα αναφορικά με την ελληνική μειονότητα και την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών υπό το πρίσμα των θεωριών ανάλυσης εξωτερικής πολιτικής για να δειχθεί πότε οι σχέσεις των δυο κρατών εξομαλύνονται και πότε δημιουργούνται εντάσεις. Γίνεται χρήση των εννοιών << ργανωσιακή συμπεριφορά >> και << υπηρεσιακή κουλτούρα >> και παρατηρείται πως όταν αυτές προσανατολίζονται προς μια σύγχρονη και συμπεριληπτική πρόσληψη των όρων της << εθνικής ασφάλειας >> και των εθνικών συμφερόντων τότε οι εντάσεις μειώνονται και οι σχέσεις εξομαλύνονται.This paper deals with two key issues that concern Greek-Albanian relations since1990: the Greek minority in Albania and the delimitation of the maritime zones between the two states. It is articulated in two parts. The first part deals with the legal approach of both the issue of the Greek minority in Albania and the issue of the maritime delimitation. The second part refers to the political management of the aforementioned issues analyzed under the scope of theories of international relations and foreign policy
