The subject of the article is presenting solutions in the scope of the institution of declaring a person dead, existing at the territory of the Republic of Poland after regaining independence in 1918. This matter was regulated on grounds of two models: a French model emphasising protection of interests of a missing person by cost of a complicated and long-term proceedings, exemplified on the Napoleon’s Code and a German model assuming a fast and efficient explaining of the situation of a missing person and his/her relatives after lapse of a period determined in a statute, decidedly closer to the 20th century science. In the paper there was carried out analysis of provisions obliging at the territory of particular partitions, thus the Civil Code of the Congress Kingdom of Poland including the novelising act of 27 January 1922, then Russian civil law based on volume 10 of Zwod of Laws of the Russian Empire, through regulations of the Austrian civil code Allgemeines bürgerliches Gesetzbuch (ABGB) in force at the territory of Galicia, ending on the universal German civil code (BGB). The Authors complementarily borrow information not only from legal norms contained in legal systems of the European states but also from judicial decisions of courts, among others of the RP Supreme Court.Instytucja uznania za zmarłego w Polsce w okresie międzywojennym. Przedmiotem niniejszego artykułu jest ukazanie rozwiązań w zakresie instytucji uznania za zmarłego występujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. Materia ta uregulowana była w oparciu o dwa modele: model francuski kładący nacisk na ochronę interesów osoby zaginionej kosztem skomplikowanego i długotrwałego postępowania, wzorowany na Kodeksie Napoleona, oraz model niemiecki zakładający szybkie i sprawne wyjaśnienie sytuacji osoby zaginionej i jej bliskich po upływie określonego w ustawie okresu, zdecydowanie bliższy XX-wiecznej nauce. W pracy dokonano analizy przepisów obowiązujących na terenie poszczególnych zaborów, a więc Kodeksu cywilnego Królestwa Polskiego z uwzględnieniem nowelizującej go ustawy z dnia 27 stycznia 1922 r., prawa cywilnego rosyjskiego opartego na tomie X Zwodu praw Cesarstwa Rosyjskiego, przepisów obowiązującego na terenie Galicji austriackiego kodeksu cywilnego Allgemeines Bürgerliches Gesetzbuch (ABGB) oraz ogólnoniemieckiego kodeksu cywilnego (BGB). Uzupełniająco autorzy sięgają nie tylko po normy prawne zawarte w systemach prawnych państw europejskich, ale również orzecznictwo sądów w tym Sądu Najwyższego RP
