In 1994 Pavel Sudoplatov’s Special Tasks: "The Memoirs of an Unwanted Witness – A Soviet Spymaster" was published. “Probably since the publication of Khrushchev’s secret speech, no one has further expanded our knowledge of this period.” (Robert Conquest) Sudoplatov was a man of immense competence in special operations and espionage, in constant contact with Beria and Stalin after 1938. In 2019, the book "Secrets of General Serov’s Suitcase", the diaries of the KGB’s first head (1939–1963). These are the notes-memoirs kept essentially on the fly for nearly a quarter of a century by the head of the Soviet security service, and later of the Soviet military intelligence service GRU, Serov was the only person in the Soviet Union to be the head of both the “civilian” Committee of State Security (KGB) and the military Main Intelligence Directorate (GRU). 1939–1963. These are the notes-memoirs kept essentially on the fly for nearly a quarter of a century by the head of the Soviet security service, and later of the Soviet military intelligence service GRU, Serov was the only person in the Soviet Union to be the head of both the “civilian” Committee of State Security (KGB) and the military Main Intelligence Directorate (GRU). Ivan Alexandrovich Serov actively participated in absolutely all the significant events of 1939–1945/1947. At the highest decision-making level, this participation remained in constant contact first with Stalin and later with Khrushchev. Thus, the reader received diaries or memoirs of the two highest-ranking officers of the Soviet secret service. “Parallel Lives.” From the essence of their functions and duties and the tasks set before them, they had to take an active part, among others, in the beginning of the Second World War. As we know, this war began with the Molotov–Ribbentrop Pact and, among other things, with the attack of the Soviet Union on Poland on September 17, 1939. Neither of these two criminals, Serov and Sudoplatov, concealed their crimes in principle and even sometimes expressed themselves cynically about their actions. Neither of them regretted anything. They did good work for the good of the Soviet Union. Sudoplatov, dictating his memoirs after 1992, noted that “the fate of the Baltic states, which was initially decided in the Kremlin and Berlin, was similar to the fate of the Eastern European states decided at Yalta. Omitted in silence is the fact that [Stalin] also signed a secret deal to divide Europe first with Roosevelt and Churchill at Yalta and later at Potsdam with Truman.” Ronald Reagan described the Soviet Union as an evil empire, and this apt designation must also be applied to the very roots of Bolshevism, the soil in which it was born. Bolshevism was a social engineering project whose essence was Absolute Evil. The functionaries of the totalitarian – communist system were utterly devoid of human qualities. Animosity encompassed whole armies of security and communist party functionaries. What is the nature of a human? – But this is a question for a psychiatrist. Psychoanalysis has tried to answer it, as well as sociology and philosophy. Crime is inherent in the entire communist system during its entire existence.W 1994 r. ukazały się Pawła Sudopłatowa "Wspomnienia niewygodnego świadka". „Prawdopodobnie od chwili opublikowania tajnego przemówienia Chruszczowa nikt bardziej nie rozszerzył naszej wiedzy o tym okresie” (Robert Conquest). Sudopłatow to człowiek o ogromnych kompetencjach w zakresie operacji specjalnych oraz szpiegostwa, po 1938 r. pozostający w stałym kontakcie z Ławrientijem Berią i Józefem Stalinem. W 2019 r. ukazały się w języku polskim "Tajemnice walizki generała Sierowa. Dzienniki pierwszego szefa KGB. 1939–1963". Są to prowadzone w zasadzie na bieżąco przez niemal ćwierć wieku pamiętniki szefa sowieckiej bezpieki, a później sowieckiego wywiadu wojskowego GRU. Sierow jako jedyny w Związku Radzieckim był szefem zarówno „cywilnego” Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego, jak i wojskowego Głównego Zarządu Wywiadu (GRU). Iwan Aleksandrowicz Sierow czynnie uczestniczył w absolutnie wszystkich najważniejszych wydarzeniach lat 1939–1945/1947, i to na najwyższym szczeblu decyzyjnym, pozostając w stałym kontakcie najpierw ze Stalinem, a później z Chruszczowem. W ten sposób czytelnik otrzymał pamiętniki, względnie wspomnienia dwóch najwyżej stojących w hierarchii funkcjonariuszy sowieckich służb pecjalnych. „Żywoty równoległe”. Z istoty swoich funkcji i obowiązków oraz stawianych przed nimi zadań musieli brać aktywny udział m.in. w rozpoczęciu II wojny światowej. Ta zaś – jak wiadomo – rozpoczęła się paktem Ribbentrop–Mołotow i m.in. napaścią 17 września 1939 r. Związku Sowieckiego na Polskę. Żaden z nich ani Sierow, ani Sudopłatow, w zasadzie nie krył swoich zbrodni, a nawet nieraz wyrażał się cynicznie o własnych poczynaniach. Żaden niczego nie żałował. Wykonywali właściwą robotę dla dobra Związku Radzieckiego. Sudopłatow, dyktujący swoje wspomnienia po 1992 r., zauważył, że „los państw nadbałtyckich, który początkowo decydował się na Kremlu i w Berlinie, podobny był do losu państw wschodnioeuropejskich zadecydowanego w Jałcie. […] Pominięto milczeniem fakt, że [Stalin] podpisał również tajną transakcję o podziale Europy najpierw z Rooseveltem i Churchillem w Jałcie, a później w Poczdamie z Trumanem”. Ronald Reagan nazwał Związek Radziecki imperium Zła i to trafne określenie trzeba też odnieść do samych korzeni bolszewizmu, do gleby, na której się rodził. Bolszewizm był projektem inżynierii społecznej, którego istotą było Zło Absolutne. Funkcjonariusze totalitarnego – komunistycznego systemu byli zupełnie pozbawieni cech ludzkich. Zezwierzęcenie obejmowało całe armie funkcjonariuszy bezpieki i partii komunistycznej. Co w człowieku tkwi? – ale to jest pytanie dla psychiatry. Próbowała na nie odpowiedzieć psychoanaliza, także socjologia czy filozofia. Zbrodnia jest właściwa całemu systemowi komunistycznemu podczas całego jego istnienia.
