The Revelation of John implies and proclaims moral judgments, which is frequently overlooked. This subject has been studied recently, but we do not possess a satisfying synthesis. In the Revelation we can find some metaethical assumptions. The Revelation presents good and evil in a dualistic way, which implies the necessity of choice and of an adequate behavior (“works”), and further of the divine judgment. God and Christ are to be followed and our salvation depends on our actions, even if the perspective of punishment is not seen as a major motive of human deeds. There are also some ethical admonishments. The Law is not mentioned as authority, but some commandments of the Decalogue are indirectly quoted and keeping the commandments is praised. Ethical principles are frequently presented in the language of virtues and vices, as if under a Hellenistic influence; we also encounter good and bad examples of conduct. Social and political ethics of the Revelation is highly critical, condemning the empire stronger than any other biblical book. Some readers of the Revelation are disturbed by its violent images, but this can be explained by the use of the symbolic language of the apocalyptic genre and can be seen as an expression of necessity of justice and conversion.Etyka w Apokalipsie JanowejApokalipsa Janowa zawiera w sobie i głosi sądy moralne, co jest często pomijane w badaniach naukowych. Ostatnio temat ten był przedmiotem rozważań, ale nie posiadamy jeszcze satysfakcjonującej syntezy tych badań. W Apokalipsie możemy znaleźć pewne założenia metaetyczne, a dobro i zło przedstawione są w sposób dualistyczny, co implikuje konieczność wyboru i odpowiedniego zachowania („uczynków”), a następnie Boskiego sądu. Należy naśladować Boga i Chrystusa, gdyż nasze zbawienie zależy od naszych działań, nawet jeśli perspektywa kary nie jest postrzegana jako główny motyw ludzkich czynów. Są też pewne upomnienia etyczne. Prawo nie jest wymieniane jako autorytet, ale niektóre przykazania Dekalogu są pośrednio cytowane i przestrzeganie przykazań jest chwalone. Zasady etyczne są częściej przedstawiane za pomocą języka cnót i wad, jakby pod wpływem hellenistycznym; napotykamy również dobre i złe przykłady postępowania. Etyka społeczna i polityczna Apokalipsy jest bardzo krytyczna, gdyż potępia imperium silniej niż jakakolwiek inna księga biblijna. Niektórzy czytelnicy Apokalipsy są zaniepokojeni jej gwałtownymi obrazami, ale można to wytłumaczyć użyciem symbolicznego języka typowego dla gatunku apokaliptycznego i wyrazem konieczności sprawiedliwości i nawrócenia
