Celem artykułu jest analiza wyroków Trybunału Sprawiedliwości wydanych w roku 2013 na gruncie przepisów dyrektywy 2005/29/WE o nieuczciwych praktykach handlowych. Wśród kwestii poddanych interpretacji przez Trybunał znalazły się m.in. przesłanki uznania praktyki wprowadzającej w błąd za nieuczciwą, w tym ocena istotności wprowadzenia w błąd (wyrok w sprawie C-281/12 Trento Sviluppo) oraz znaczenie wymogów poszanowania staranności zawodowej (wyrok sprawie C-435/11 CHS Tour Services). Analizowane wyroki dotyczą również problemów bardziej ogólnych, związanych z charakterem harmonizacji przyjętej w dyrektywie (wyrok w sprawie C-265/12 Citroën Belux) czy zakresem podmiotowym i określeniem pojęcia przedsiębiorcy (wyrok w sprawie C-59/12 BKK Mobil Oil). Trybunał zajął również stanowisko wobec dopuszczalności uprzedniej kontroli administracyjnej praktyk handlowych (wyrok w sprawie C-206/11 Köck), generalnego zakazu krajowego praktyki nieobjętej czarną listą (postanowienie w sprawie C-343/12 Euronics Belgium) oraz zastosowania przepisów dyrektywy 2005/29/WE wobec wydawców prasowych, którzy naruszają krajowe przepisy dotyczące właściwego oznaczania materiałów odpłatnych (wyrok w sprawie C-391/12 RLvS)
