Birey ancak sorumluluk aldığı aktivitelerde bilgiyi öğrenmekte, keşfetmekte veya
yapılandırmaktadır. Bu nedenle öğrenme süreçlerinde “bilmenin ötesinde yapmanın”
gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Din öğretiminde de öğrencilere sadece teorik bilgiler
sunulduğunda ve dersler öğrencileri aktif kılacak etkinliklerle desteklenmediğinde,
öğrenen öğrenme sürecinin merkezinde olmadığı ve kendi öğrenmesinin
sorumluluğunu almadığı için ezberci, teorik, sıkıcı, kavranamayan, uygulanabilirliği
olmayan bir din öğretimi gerçekleşmektedir. Bu durum ilköğretim DKAB öğrenme
süreçlerinde öğrencinin bilgiyi yapılandırabileceği etkin öğretim yöntem ve
tekniklerinin kullanılmasını zorunlu kılmaktadır. Çalışmada çağdaş yaklaşımlardan biri
olduğu düşünülen Silberman’ın etkin öğrenme modelinin din öğretimindeki
uygulanabilirliğinin etkinlik örnekleri ile ortaya konulması amaçlanmıştır. Öğrenmeöğretme
süreçlerine aktif öğrenmenin dahil edilmesi açısından araştırmanın, yöntemi
kullanmak isteyen öğretmenlere fikir vermesi açısından yararlı olacağı ve DKAB
derslerinin öğrenci merkezli olarak yapılandırılmasına katkıda bulunacağı
düşünülmektedir
