İslam düşüncesinde iz bırakan ender insanlardan birisi olan Muhyiddin İbn
Arabi, vahiy meselesindeki görüşleriyle de dikkat çekmektedir. Onun bu problemi
klasik bir din iilimi şeklinde değil, bir filozof olarak ele aldığını görmekteyiz. Ona göre
vahiy, Tannsal varidiltın peygamberin kalbine bir işiiret olarak gönderilmesi ve bazı
hallerde de kulağa ve göze hitap eder bir şekle bürünmesidir. Her ne kadar vahiy,
Tanrı'nın istediği kişilere gönderilse de, peygamberin de vahiy elde etmeye yatkın
olması gerekir. Bu bağlamda onun vahiy ile ilgili görüşleri Farabi ve İbn Sina gibi
İslam fılozoflarıyla büyük oranda örtüşmektedir. Ayrıca vahyi kalbi, işitsel ve görsel
olmak üzere üç kısma ayırması da, İbn Arabi'nin özgünlüğünü göstermesi bakımından
önemlidir
