Niniejszy artykuł (połączony z obszernym katalogiem) stanowi kontynuację wcześniejszych opracowań dotyczących monet i zapinek rzymskich, odkrytych podczas badań powierzchniowych przeprowadzonych z użyciem wykrywaczy metali na wschodnim oraz południowym brzegu jeziora Lednica. W wyniku prac prowadzonych w latach 2018-2022 na wymienionym obszarze odkryto trzy nowe skarby wczesnośredniowieczne oraz kilka tzw. monet luźnych. Do odsłonięcia znalezisk pojedynczych doszło w południowej i wschodniej części badanego obszaru, natomiast wszystkie znaleziska gromadne (skarby) odkryto w jego części centralnej, na osadach nieopodal przyczółka mostu „gnieźnieńskiego”. Najliczniejszy ze skarbów, o łącznej wadze 16,93 g, datowany na ok. 1015 rok, składał się z 39 fragmentarycznie bądź w całości zachowanych monet (islamskich, Rzeszy Niemieckiej, monety angielskiej, monety polskiej Bolesława Chrobrego i monet nieokreślonego pochodzenia) oraz z 2 niewielkich ułamków złomu srebrnego (sztabki i taśmy). Kolejne znalezisko gromadne stanowił niewielki skarb denarów krzyżowych, które uznano za wybite w mennicach polskich. Składał się on z 6 monet o łącznej wadze 4,06 g, które do ziemi złożono na przełomie XI/XII wieku. Trzecim odkrytym skarbem był zbiór monet polskich o łącznej wadze 2,21 g, złożony do ziemi ok. 1143 roku. W jego skład wchodziły moneta Bolesława III Krzywoustego (1107-1138) oraz denary Władysława Wygnańca: jeden z przedstawieniami księcia na tronie i walki z Lwem (datowany na lata 1138-1140) oraz trzy denary z wizerunkami księcia i biskupa (datowane na lata 1141-połowę 1143 roku). Do zbioru monet tzw. luźnych włączono trzy fragmenty o łącznej wadze 1,01 g. Pierwszą z nich był niewielki ułamek (ok. 1 /6 całości) dirhama Nas.r ibn Ah. mada (301-331 = 914-942/3) z dynastii Sāmānidów, wybity w nieokreślonej mennicy na przełomie 941/2 roku; drugą, niezwykle cenne znalezisko w postaci kolejnego fragmentu monety Bolesława Chrobrego. Ostatnią w zbiorze monet luźnych stanowił fragment nieokreślonego siekańca, który można datować na przełom X/XI wieku.This article (coupled with a comprehensive catalogue) is a continuation of earlier studies of Roman coins and clasps discovered during surface surveys conducted with metal detectors on the eastern and southern shores of Lednica Lake. As a result of the work carried out in 2018-2022, three new early medieval hoards and several so-called ‘loose coins’ were discovered in the mentioned area. Single finds were uncovered in the southern and eastern parts of the study area, while all the cluster finds (hoards) were discovered in its central part, on the settlements near the Gniezno Bridge abutment. The most numerous of the hoards, with a total weight of 16.93 grams, dated around 1015, consisted of 39 fragmentary or fully preserved coins (Islamic, German Reich, English coin, Polish coin of Bolesław the Brave and coins of undetermined origin) and 2 small fractions of silver scrap (a bar and a tape). Another cluster find was a small hoard of Crusader denarii that were thought to have been minted at Polish mints. It consisted of 6 coins with a total weight of 4.06 g., which were deposited into the ground at the turn of the 11th / 12th century. The third hoard discovered was a collection of Polish coins weighing a total of 2.21 grams, deposited into the ground around 1143. It included a coin of Bolesław III the Wrymouth (1107-1138) and denarii of Władysław the Exile: one with depictions of the prince on the throne and fighting the Lion (dated 1138-1140) and three denarii with images of the prince and the bishop (dated 1141-mid 1143). Three fragments weighing a total of 1.01 grams were included in the collection of so-called loose coins. The first was a small fraction (about 1/6th of the total) of a dirham of Naṣr ibn Aḥmad (301-331 = 914-942/3) of the Sāmānid dynasty, minted at an unspecifi ed mint in 941/2; the second, an extremely valuable find in the form of another fragment of a coin of Bolesław the Brave. The last in the collection of loose coins was a fragment of an unspecifi ed fragmented coin, which can be dated to the late 10th/early 11th century