Artykuł zawiera krytyczną analizę najnowszych zmian ustawowych w polskiej procedurze kontroli koncentracji przedsiębiorców. Autor wykazuje, że ostatnia nowelizacja ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nie wprowadza w istocie dwuetapowego postępowania w sprawach kontroli koncentracji (na wzór postępowania przed Komisją Europejską oraz postępowania w wielu innych państwach członkowskich UE). Krytycznie ocenia również nowowprowadzoną instytucję zastrzeżeń wobec koncentracji, w tym to, że nie zapewnia ona należytej ochrony uprawnień procesowych zainteresowanych podmiotów. Zdaniem autora, dalszych zmian wymaga także procedura przedstawienia warunków umożliwiających zaakceptowanie koncentracji przez Prezesa UOKiK. W konkluzji autor wskazuje 5 najważniejszych obszarów z zakresu kontroli koncentracji, które wymagają pilnych zmian legislacyjnych. Należą do nich: (i) sprawy samego zakresu kontroli koncentracji (w tym wyłączenie non-full function joint ventures), (ii) współpraca z Komisją Europejską w ramach odesłań, (iii) ochrona uprawnień procesowych podmiotów uczestniczących w koncentracji oraz zainteresowanych osób trzecich, (iv) proces decyzyjny w ramach organu antymonopolowego (w tym wprowadzenie elementów kolegialności w podejmowaniu decyzji koncentracyjnych), a także (v) kwestie dot. nadzwyczajnej zgody sanującej z art. 20 ust. 2 Ustawy
