A technique is now a greatness that defines everything or almost everything in the reality that surrounds us. There is no space of life that would not be influenced by it, or in which it could be considered as a superfluous. In the perspective of Christian theology of creation, it can be said that a man has made the earth subdue to the technical progress, and what is more, with his help he has significantly changed the face of the earth. The assessment of technical progress and its effects is not easy and unambiguous. In ethical evaluation appear opinions that progress can lead to both good and bad. The propose of the considerations is searching for a new idea of technical progress that would foster an integral vision of reality. The basis for reflections is the teaching of the three most recent Pontificates contained in the Encyclicals: Redemptor hominis (1978) of John Paul II, Caritas in veritate (2010) of Benedict XVI and Laudato si’ (2015) of Francis.Technika jest dziś wielkością, która określa wszystko bądź prawie wszystko w otaczającej nas rzeczywistości. Nie ma sfery życia, która nie pozostawałby pod jej wpływem, czy też, w której można by ją uznać za zbyteczną. W perspektywie chrześcijańskiej teologii stworzenia można powiedzieć, iż człowiek poprzez postęp techniczny uczynił sobie ziemię poddaną, co więcej, z jego pomocą znacząco zmienił oblicze ziemi. Ocena postępu technicznego i jego skutków nie jest łatwa i jednoznaczna. W ocenie etycznej pojawiają się coraz częściej opinie, że postęp może prowadzić zarówno do dobra, jak również do zła. Zamierzeniem podjętych rozważań jest próba poszukiwania nowej idei postępu technicznego, która sprzyjałaby budowaniu integralnej wizji rzeczywistości. Podstawą dla rozważań jest nauczenie ostatnich papieży zawarte w encyklikach Redemptor hominis (1978) – Jana Pawła II, Caritas in veritate (2010) – Benedykta XVI i Laudato si’ (2015) – Franciszka
