W opracowaniu podjęto tematykę zastosowania nauki o dobru prawnym jako narzędzia kontroli
zgodności z konstytucją regulacji o charakterze prawnokarnym. Omówiono pojęcie dobra prawnego,
które wyznacza zarówno granice zewnętrzne prawa karnego, jak i granice wewnętrzne prawa
karnego. Wyjaśniono, że dobro prawne powinno być rozumiane jako wartość społeczna, czyli jak
interes. Podjęto również polemikę ze źle rozumianym prawem karnym interesu. Przytoczono nurt
tzw. transpozytywnej nauki o dobru prawnym, która wiąże termin dobra prawnego z konstytucją.
Z teoretycznego punktu widzenia podniesiono problem tzw. kryterialnej nierozstrzygalności w prawie
karnym. Jako konkluzję wskazano, że art. 31 ust. 3 Konstytucji RP powinien być interpretowany
w kontekście nauki o dobru prawnym.The issue of this paper is a using of theory of legal good as a tool for constitutional control in
criminal law. It discussed a concept of legal good, which designates both the external borders of the
criminal law and internal borders of the criminal law. It was explained that the legal good ought to
be understand as social value, which means as interest. It was in dispute over a incorrectly understanding
of a interest criminal law. It quoted a transpositive theory of the legal good, which assume
a connection between the legal good and Constitution. With regards to theoretical point of view, in
this paper was raised a criterion undecidable problem in the criminal law. In conclusion was said
that art. 31 passage 3 Constitution RP ought to be interpreted in context of the theory of legal good