یکی از عواملی که همواره پلها را مورد تهدید قرار میدهد، آبشستگی موضعی میباشد. پرشمار بودن فراسنجهای تاثیرگذار بر پدیدهی آبشستگی و همچنین پیچیدگی فرایند آبشستگی، بررسی این پدیده را با دشواریهای بسیار همراه نموده است. بهرغم تلاشهای زیاد صورت گرفته در این زمینه و تعدد روابط تجربی موجود، رابطهی کلی و جامعی برای تخمین عمق حفرهی آبشستگی در همهی شرایط موجود نیست. امروزه استفاده از روشهای نوین دادهکاوی، سامانههای هوشمند و نرمافزار درختی M5، برای حل و شبیهسازی مسائل پیچیدهی مهندسی آب مورد توجه واقع شدهاند. در این تحقیق، با استفاده از دادههای آزمایشگاهی و مشخص نمودن 10 نمایشنامه مختلف، شامل ترکیبهای متفاوتی از عوامل موثر بر آبشستگی، سعی بر بررسی کارایی روشهای شبکه عصبی مصنوعی و نرمافزار درختی M5 در تخمین عمق آبشستگی پایهی پل و مقایسهی دستاوردها با نتایج روابط تجربی Melville، Mississippi و HEC-18 شده است. نتایج بهدست آمده نشان دادند نرمافزار درختی M5، با ارائهی دو قانون ساده اگر-آنگاه و با ضریب همبستگی 95/0 در مقایسه با روش شبکههای عصبی مصنوعی و روابط تجربی در تخمین آبشستگی از کارایی بالایی برخوردار است. همچنین، مشخص گردید که برای دادههای آزمایشگاهی مورد استفاده در این تحقیق و از بین روابط تجربی موجود، روابط HEC-18، Mississippi و Melville به ترتیب از دقت نسبتا بالایی برخوردار می باشند