مقدمه: محيط سازمان ايجاب ميکند که مديران در هر زمان سبک رهبري مناسب با شرايط موجود و تيپ شخصيتي خود و زير دستان را انتخاب نمايند تا موجب افزايش بهرهوري و اثر بخشي سازمان گردد. هدف از انجام این مطالعه بررسی رابطه بین تیپهای شخصیتی و سبک رهبری مدیران ارشد و میانی بیمارستانهای آموزشی شیراز بود.
روشها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی به صورت مقطعی و برروی 34 نفر از مدیران ارشد و میانی بیمارستانهای آموزشی شیراز انجام شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه60 سؤالی بود که روایی و پایایی آن ثابت شده بود. دادهها با استـفاده از آزمونهای آماری من ویتنی یو، ضریب همبستگی اسپیرمن و کروسکال والیس توسط نرم افزار SPSSنسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج: در مورد تيپهاي شخصيتي بيشترين فراواني مربوط به افراد داراي تمايل به تيپ شخصيتي A بود و هیچ کدام از افراد مورد مطالعه تمایل شدید به تیپ شخصیتی B نداشتند. از نظر سبکهاي رهبري مدیران در بُعد انسانگرا در سطح متوسط و در بُعد وظيفهاي در سطح متوسط به بالا و قوي قرار داشتند. بین تیپ شخصیتی و سبک رهبری انسان گرا از نظر آماری رابطه معنیداری وجود داشت.
بحث و نتیجهگیری: مدیران مورد بررسی در این مطالعه علاقمند به سبک رهبری وظیفهای بودند و بیشتر تیپ شخصیتی A داشتند. لذا بر اجراي اقداماتی نظير توجه بیشتر به بُعد انسانی کارکنان وآموزش مدیران تأکيد ميگردد.
واژگان کلیدی: سبک رهبري، تيپ شخصيتی، بیمارستا
