تطّور تاریخی کنایه در ادب فارسی و عربی تا قرن هفتم هجری
Abstract
کنایه یکی از مهمترین و زیباترین مباحث علم بیان است که در افواه و نوشتههای ادبی جمیع ملل، کاربرد بیشتری از مجاز و استعاره دارد؛ به همین منظور، علمای علم بلاغت در تعریف و تبیین اقسام آن در طول قرون متمادی - با وجود اختلاف نظرهایی که دارند - تلاشهای برجستهای کرده و آثار ماندگاری از خود به جا گذاشتهاند. در این مقاله سعی بر آن است که مبدأ تاریخی کنایه از دو منظر لغوی و اصطلاحی در ادب فارسی و عربی بررسی و خاستگاه اصلی آن به صورت مستند و به دور از گرایشهای ملّی و تعصّبات قومی، در اختیار صاحبان اندیشه و جویندگان علم و معرفت، قرارداده شودSimilar works
Full text
