کاظم تینا لارنس استرن ایرانی (نگاهی به پسامدرنیسم در آثار کاظم تینا)

Abstract

کاظم تینا از اولین متفاوت نویسان ایرانی است که آثار اولیة او در دهة 1320 و آثار مطرح شدة او در این مقاله، در دهه‌های 1340 و 1350، یعنی تقریباً هم‌زمان با پیدایش اولین طلایه‌های پسامدرنیسم در جهان، به چاپ رسید. از آنجا که این آثار در زمان خود بسیار نامأنوس و با مدرنیسم رایج در آن زمان متفاوت بودند، مورد توجّه قرار نگرفتند و اکنون در معرض خمول و نابودی کامل قرار دارند. در بررسی این آثار، برخی از مهم‌ترین مؤلفه‌های پسامدرنیستی، به شیوه‌ای پیش رس و خود جوش قابل مشاهده است. از جمله این مؤلفه‌ها می‌توان عنصر قالب محتوایی پسامدرنیسم، یعنی برجسته شدن محتوای وجودشناسانه، همچنین عدم انسجام و فقدان پیرنگ، آشکار کردن شگردهای ادبی، بیان نظریه در متن، اتصال کوتاه، عدم قطعیت، ابهام، تناقض، آشفتگی زمان و مکان ، بینامتنیت، شخصیت‌های شورش‌گر و یکی شدن شخصیت‌های داستانی را نام برد که در چند داستان کوتاه از این نویسنده مورد بررسی قرار گرفته اند و حضور آن‌ها این داستان‌ها را در حال گذار از مدرنیسم به پسامدرنیسم نشان می‌دهد