Migracje, czyli przemieszczenia ludności (dobrowolne albo przymusowe) mające na celu zmianę miejsca pobytu na stałe lub tymczasowo, realizowane w obrębie jednego kraju lub z jednego kraju do drugiego,
od wieków wpisane są w naturalny rozwój człowieka. Wiek XX przyniósł jednak nowy rodzaj migracji. Najczęstsze w poprzednich stuleciach indywidualne i żywiołowe (zwykle powodowane czynnikami ekonomicznymi) przemieszczenia ludności zastąpiły ruchy zorganizowane i masowe, stymulowane politycznymi decyzjami i będące efektem nasilenia postaw i zachowań nacjonalistycznych (w konsekwencji prób budowania państw narodowych). Proces migracji nowego typu zainicjowało zakończenie I wojny światowej, a wśród tej pierwszej dużej fali za najważniejsze uznać można działania podjęte przez Turcję wobec Greków i Ormian (Fragment tekstu)