Wpływ regulatorów wzrostu i innych składników pożywki na morfogenezę buraka cukrowego (Beta vulgaris L.) w kulturach in vitro niezapłodnionych zalążków
The aim of the present research was to optimise the
process of plant regeneration from unfertilised ovules in sugar
beet (Beta vulgaris L.). A two-stage method was applied which
involved preculture in liquid MS medium and culture on solid
media. The study evaluated the effectiveness of different groups
of growth regulators, agar and gelrite on the morphogenesis of
explants. To do so, the culture was maintained on 21 MS media
containing auxins (NAA, IBA, 2,4-D), cytokinins (BAP, KIN,
TDZ), antiauxin (TIBA) as well as solidifying substances at different
concentrations and combinations. Varied effectiveness
of callus and shoot formation was observed depending on the
medium used. The highest efficiency of shoot formation was
recorded on the media containing 4.4 μM BAP, 0.09 M sucrose,
and 0.04% gelrite. The formation of roots was induced when
exposed to 14.8 μM IBA and 0.049 μM 2iP, and the percentage
of rooted shoots ranged from 0.0 to 65.2%, depending on the
growth regulator combination used for shoot regeneration.Celem przeprowadzonych badań była optymalizacja
procesu regeneracji roślin z niezapłodnionych
zalążków buraka cukrowego (Beta vulgaris L.). Zastosowano
metodę dwufazową obejmującą prekulturę
w płynnej pożywce MS i kulturę na pożywkach stałych.
Oceniono skuteczność oddziaływania różnych grup regulatorów
wzrostu oraz agaru i gerlitu na morfogenezę
eksplantatów. W tym celu kulturę prowadzono na
21 pożywkach MS zawierających auksyny (NAA,
IBA, 2,4-D), cytokininy (BAP, KIN, TDZ), antyauksynę
(TIBA) a także substancje zestalające w różnych
stężeniach i kombinacjach. Zaobserwowano zróżnicowaną
efektywność formowania kalusa i pędów w zależności
od zastosowanego podłoża. Najwyższą wydajność
formowania pędów uzyskano na pożywkach
zawierających 4,4 μM BAP, 0,09 M sacharozy i 0,04%
gerlitu. Formowanie korzeni indukowano w obecności
14,8 μM IBA i 0,049 μM 2iP, a udział ukorzenionych
pędów wahał się od 0,0 do 65,2%, w zależności od wariantu
doświadczenia