Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η συσχέτιση των ψυχοπιεστικών παραγόντων με την ύπαρξη των ουλωτικών αλωπεκιών και η αξιολόγηση τους ως εκλυτικού παράγοντα στις ουλωτικές αλωπεκίες διερευνόντας την προσωπικότητα και τα χαρακτηριστικά των ασθενών με ΟΑ. Η εργασία χωρίζεται σε δύο μέρη.
Στο 1ο μέρος της εργασίας που είναι το γενικό, γίνεται ανάλυση της ανατομίας και φυσιολογίας της τρίχας και της τριχοσμηγματογόνου μονάδας, καθώς επίσης αναφέρεται και ο κύκλος ζωής της τρίχας, έτσι ώστε να είναι δυνατή η κατανόηση των νοσημάτων της. Τέλος, παρατίθεται η κατηγοριοποίηση των αλωπεκιών ανάλογα με την ύπαρξη φλεγμονής, ουλοποίησης και ατροφίας σε ουλωτικές και μη ουλωτικές.
Στη συνέχεια, παρουσιάζονται και αναλύονται οι υποκατηγορίες των ουλωτικών αλωπεκιών, στις οποίες περιλαμβάνονται ο θυλακικός λειχήνας και η μετωπιαία ινωτική αλωπεκία, καθώς και ο δισκοειδής ερυθηματώδης λύκος, που ήταν οι συχνότερες σε εμφάνιση στους ασθενείς μας, οπότε αναλύονται εκτενέστερα. Συγκεκριμένα, αναφέρονται τα επιδημιολογικά δεδομένα, η αιτιοπαθογένεια και η κλινική εικόνα της κάθε νόσου. Η διάγνωση των ουλωτικών αλωπεκιών βασίζεται σε τρεις παράγοντες, στη φυσική εξέταση, στη τριχοσκόπηση και στην ιστολογική εξέταση.
Στο δεύτερο μέρος της εργασίας και πιο ειδικό, περιγράφεται η μεθοδολογία της έρευνας, τα ερωτηματολόγια που χρησιμοποιήθηκαν και η στατιστική ανάλυση. Τα ερωτηματολόγια που χρησιμοποιήσαμε ήταν το HADS, Rosenberg SES, DS14-greek και DLQI, και δόθηκαν σε 20 ασθενείς που παρακολουθούνται στο Ιατρείο Τριχών με διαγνωσμένη Ουλωτική Αλωπεκία, από τον Ιανουάριο του 2020 μέχρι και τον Απρίλιο του 2021. Επίσης τα ίδια ερωτηματολόγια δόθηκαν σε 20 ασθενείς από το Γενικό δερματολογικό ιατρείο ως control group. Στη συνέχεια αναλύονται τα αποτελέσματα της έρευνας για την συσχέτιση των ψυχοπιεστικών παραγόντων στους ασθενείς με ΟΑ και σύγκριση με τους μάρτυρες-ασθενείς χωρίς αλωπεκίες. Ακολουθούν τα συμπεράσματα και η συζήτηση με βάση την διεθνή βιβλιογραφία.The purpose of the present work is the correlation between psychoactive factors and scarring alopecia and their evaluation as a triggering factor by investigating the personality and characteristics of patients with scarring alopecia. The work is divided into two parts.
The first part, the general one, contains information about the anatomy and physiology of the hair follicle unit, and life cycle of hair, analyzing hair disorders. In this part, the classification of alopecia into scarring and non-scarring, depending on inflammation of hair follicle, is also included.
The different disorders of scarring alopecia are presented and analyzed, including lichen planopilaris and frontal fibrosing alopecia, as well as discoid lupus erythematosus, which were the most common disorders displayed in our patients. Epidemiology, etiology and clinical features of each disease are reported. The diagnosis of scarring alopecia is based on three factors: physical examination, trichoscopy and histological findings.
The second part describes the research methodology, the questionnaires used and the statistical analysis. The questionnaires used were HADS, Rosenberg SES, DS14-greek and DLQI. 20 patients of the Hair Clinic in B' Dermatology department were included in the survey. All of them were diagnosed with scarring alopecia, from January 2020 to April 2021. Also, the same questionnaires were given to 20 patients from the General Dermatology Clinic as a control group. The results of the study based on psychoactive factors in patients with scarring alopecia were analyzed and compared with the control group. At the end, conclusions are described and discussion follows, compared to previous studies on scarring alopecias
