Seyit Hasan Gazi, der im 13. Jahrhundert gemeinsam mit Hacı Bektaş Veli nach Anatolien kam, ist auch als Koçu Baba bekannt. In der Velâyetnâme wird er als Vater von Abdal Musa und Mehemmed Abdal erwähnt. Da er der Sohn von Seyit Haydar Gazi, dem Onkel von Hacı Bektaş Veli, war, bestand eine Verwandtschaft zwischen den beiden. Es wird angenommen, dass diese Heiligen durch Abstammung von Ibrahim Mükerrem Mujâb, dem Sohn des siebten Imams Musa Kâzım, mit dem Propheten Muhammad verbunden waren und daher als „Seyit“, d.h. als Nachkommen Mohammeds, gelten dürfen. Heute befindet sich in dem Dorf Koçubaba im Bezirk Balışeyh von Kırıkkale eine Pilgerstätte zu Ehren von Koçu Baba. Im Zentrum des Koçu Baba Ocaks und anderen alevitischen Ocaks steht die Treue zu Gott, welche für das alevitisch-bektaschische Glaubenssystem äußerst wichtig ist. Zur Aufrechterhaltung dieser Struktur sind die Nachkommen Mohammeds sehr auf die spirituelle Anleitung ihrer Schüler („Talip“) bedacht. So ist es Tradition, dass mit Zustimmung der dem jeweiligen Ocak angehörigen Lehrmeister (mürşit) Seyits für den für dieses System unabdinglichen Posten des „Dede“ auserwählt wurden und kraft eines als İcâzetnâme bezeichneten Genehmigungs-/Erlaubnisschreibens als Dedes dienten.Bei dem Dokument, das in dieser Studie analysiert werden soll, handelt es sich um eine seitens des Koçu Baba Ocaks ausgestellte İcâzetnâme. Nach dem derzeitigen Forschungsstand im Bereich des Alevitentums und Bektaschitentums handelt es sich bei den İcâzetnâme, die jeweils durch die Lehrmeister für den Ocak, dem sie angehören, ausgestellt werden, um eine Tradition, die ihren Ursprung im 11. Jahrhundert hat. Verschiedene İcâzetnâme-Typen sind auch deshalb von Bedeutung, weil sie es ermöglichen, die Reihenfolge der Dedes, die in jener Zeit zum Mürşit gewählt wurden, und die Ocak-Zugehörigkeit der Mürşit zu ermitteln. Die Tatsache, dass der Koçu Baba Ocak dem Hacı Bektaş Veli Dergah angegliedert ist und hier die Tradition, sich eine Genehmigung (icâzet) vom Postnishin einzuholen, fortgesetzt wird, gibt zudem Aufschluss über die Hierarchie zwischen den Ocaks. Auch findet sich hierin ein Hinweis auf die historischen Wurzeln des Dede-Status, von dem man im Allgemeinen annimmt, dass dieser vom Vater an den Sohn übertragen wird. Aufgrund ihrer klaren und verständlichen Sprache stellt die hier behandelte, in osmanischem Türkisch verfasst İcâzetnâme ein wichtiges Dokument dar, mithilfe dessen sich der damalige Stil besser verstehen lässt.Seyit Hasan Gazi, one of the erens (sacred persons) who came to Anatolia with Haci Bektash Veli in the 13th century, is also known as Koçu Baba. According to the information in the sources of Vilayetname, he is the father of Abdal Musa and Mehmed Abdal. At the same time, through his father Seyit Haydar Gazi, who is the uncle of Haci Bektashi Veli, he is related to him. It is accepted that these velis (sacred persons) are connected to the Prophet Muhammed through the lineage of Ibrahim Mükerrem Mücab, the son of the seventh Imam Musa Kazim, who is their ancestor, and therefore have the characteristics of seyyid. Today, the sacred site of Koçu Baba is in the Koçubaba village, located in the Balişeyh district of Kirikkale. The structure based on the devotion to the Truth, which is maintained by the seyyids in the ocak of Koçu Baba, one of the Anatolian Alevi ocaks, and in the other ocaks, is extremely important within the Alevi-Bektashi belief system. Thereby it is known that seyyids elected for the dede position with the approval of the guides to whom the ocak is affiliated, serve as dede with the “approval, permission documents” called icazetname. The document analysed in our study is an icazetname that belongs to the Koçu Baba ocak. According to the Alevi-Bektashi researches, it appears that the icazetname tradition, which is thought to have started in the 11th century, was passed on by the guide ocak to the ocaks affiliated to it. The type of icazetname is also important in terms of the rank of the dede, selected as a guide during his period, and determining which ocak the guides were affiliated with. Information about the fact that the ocak of Koçu Baba is affiliated with the dergah of Haci Bektashi Veli and that it maintains the tradition of receiving icazet documents from this dergah, is important as an indicator of the hierarchy between ocaks. The connection of the dede system, usually thought to be passed on from father to son, with the past also appears in another example. Icazetname in question is an important document for us to understand the character of the period because it was written in Ottoman Turkish in the 19th century in a clear and understandable language.13. yüzyılda Hacı Bektaş Veli ile Anadolu’ya gelen erenlerden Seyit Hasan Gazi, Koçu Baba olarak da tanınmaktadır. Velâyetnâme kaynaklarındaki bilgilerde; Abdal Musa ile Mehemmed Abdal’ın babası olarak geçmektedir. Aynı zamanda Hacı Bektaş Veli’nin de amcası Seyit Haydar Gazi’nin oğlu olduğu için aralarında akrabalık bağı vardır. Bu velilerin ataları olan yedinci İmam Musa Kâzım’ın oğlu İbrahim Mükerrem Mücâb’dan soy aracılığıyla Hz. Muhammed’e bağlandıkları ve bundan dolayı seyitlik özelliği kazandıkları kabul edilmektedir. Günümüzde Kırıkkale’nin Balışeyh ilçesine bağlı olan Koçubaba köyünde Koçu Baba’nın ziyaretgâhı yer almaktadır. Anadolu Alevi ocaklarından biri olan Koçu Baba Ocağı’nda ve diğer ocaklarda da görülen seyitlerin mürşit olarak taliplerini irşat etmek amacıyla devam ettirdikleri Hakk’a bağlılık esaslı yapı, Alevi-Bektaşi inanç sistemi içinde son derece önemlidir. Böylece bu sistemin gerektirdiği “dedelik” makamı için ocağın bağlı olduğu mürşitlerin onayıyla seçilen seyitlerin icâzetnâme adı verilen “onay, izin belgeleri” ile dedelik yaptıkları bilinen bir gelenektir. Araştırmamızda incelenecek olan belge, Koçu Baba Ocağı’na ait olan bir icâzetnâmedir. Alevi-Bektaşi araştırmalarından hareketle 11. yüzyıldan itibaren başladığı düşünülen icâzetnâme geleneğinin mürşit ocak tarafından kendisine bağlı olan ocaklara verildiği bilinmektedir. İcâzetnâme türü; bulunduğu dönem içinde mürşit seçilen dede sıralaması ve mürşitlerin hangi ocağa bağlı olduklarının belirlenmesi bakımından da önem arz etmektedir. Koçu Baba Ocağı’nın Hacı Bektaş Veli Dergâhı’na bağlı bir ocak olması ve burada yer alan postnişinlerden icâzet alma geleneğini sürdürmesi ile ilgili bilgiler; ocaklar arası hiyerarşinin bir göstergesi olarak da önemlidir. Genelde babadan oğula aktarım olarak düşünülen dedelik özelliğinin geçmişe uzantısı bir örnekle daha karşımıza çıkmaktadır. Söz konusu icâzetnâme, 19. yüzyılda Osmanlı Türkçesi ile yazılmış olup açık ve anlaşılır bir dille kaleme alındığı için dönemin üslubunu anlayabilmemiz açısından önemli bir belge niteliğindedir
