اثر سطح و روش فرآوری دانه کتان بر عملکرد، شاخص‌های رشد اسکلتی، سلامت و رفتار نشخوار گوساله‌های شیرخوار

Abstract

در این پژوهش جهت بررسی اثر سطح و روش فرآوری دانه کتان بر عملکرد گوساله­های شیرخوار، از 35 رأس گوساله نر تازه متولد شده نژاد هلشتاین که وزن اولیه آنها 5/4±41 کیلوگرم بود، استفاده شد. این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با هفت تیمار و پنج تکرار انجام شد. تیمارها شامل: 1- گروه شاهد، 2- تیمار حاوی پنج درصد دانه کتان خام، 3- تیمار حاوی 10 درصد دانه کتان خام، 4- تیمار حاوی پنج درصد دانه کتان میکرونیزه، 5- تیمار حاوی 10 درصد دانه کتان میکرونیزه، 6- تیمار حاوی پنج درصد دانه کتان اکسترود و 7- تیمار حاوی 10 درصد دانه کتان اکسترود بود. کل دوره آزمایشی 60 روز شامل 14 روز دوره عادت­پذیری بود. امتیاز­دهی قوام مدفوع به عنوان شاخص سلامت دام به­صورت روزانه برای هر یک از گوساله­ها در نظر گرفته ­شد. اندازه­گیری میزان شاخص­های رشد اسکلتی با متر و کولیس در ابتدا و انتهای دوره اندازه­گیری شد. جهت بررسی تأثیر تیمارهای آزمایشی بر عملکرد گوساله­ها، میزان ماده خشک مصرفی، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک نیز اندازه­گیری شد. تیمارهای آزمایشی تأثیر معنی­داری بر میزان مصرف خوراک روزانه، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک نداشت. همچنین شاخص­های رشد اسکلتی، قوام مدفوع و رفتار نشخوار تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. با توجه به نتایج این تحقیق، استفاده از کتان فرآوری شده تأثیر منفی بر عملکرد، شاخص­های رشد اسکلتی و سلامت گوساله­ها نداشته است و می­توان از کتان اکسترود و میکرونیزه در سطح 10 درصد در جیره گوساله­های شیرخوار به عنوان منبع پروتئین و انرژی استفاده نمود