در این پژوهش، یک سیستم فتوولتاییک/ حرارتی با متمرکزکنندۀ سهموی- خطی شبیهسازی شده و اثر استفاده از نانوسیال اکسید آلومینیوم/ اتیلنگلیکول: آب 50:50 دارای نانوذرات مختلف پلاکتی، استوانهای، تیغهای و آجریشکل بر کارایی این سیستم از دیدگاه انرژی و اگزرژی در دو جریان آرام و مغشوش بررسی شده است. مدل پیشنهادشده بااستفاده از نتایج آزمایشگاهی موجود اعتبارسنجی شده است و تطابق مناسبی بین نتایج مشاهده گردیده است. باتوجه به نتایج، استفاده از نانوسیال با نانوذرات استوانهایشکل در جریان آرام و نانوذرات آجریشکل در جریان مغشوش منجر به حداکثر بازده سیستم میگردد. بهعلاوه، استفاده از نانوسیال در جریان آرام نسبت به جریان مغشوش برای بهبود عملکرد سیستم فتوولتاییک/ حرارتی مؤثرتر است