امروزه باوجود اینکه زنجیرهی تأمین سبز یکی از راهبردهای اساسی دولتها و مزیتی رقابتی برای شرکتهاست، موانع و مشکلات فراوانی در انتشار و گسترش آن در میان صنایع تولیدی وجود دارد. وجود ذینفعان مختلف با اهداف متفاوت و متناقض بههمراه طیف گستردهیی از عوامل تأثیرگذار که دارای اثرات متقابل و غیرمستقیماند، دو ویژگی اصلی این مسئله است. این پژوهش با استفاده از ابزارهای تحلیل پویایی سیستم، تعاملات میان ذینفعان کلیدی شامل دولت، تولیدکنندگان و مصرفکنندگان را بهصورت کمّی و پویا مدلسازی کرده است و الگوی انتشار مدیریت زنجیرهی تأمین سبز را تشریح خواهد کرد. مدل پیشنهادی ضمن تجزیه و تحلیل انواع روابط بازخوردی و علّی بین ذینفعان کلیدی، روند انتشار مدیریت زنجیرهی تأمین سبز را در گذر زمان بررسی میکند. نتایج شبیهسازی و تحلیل حساسیت مدل در صنعت خودروسازی ایران نشان
میدهد که یارانهی مصرفکننده و بهای تولید محصول سبز اثر به مراتب بالاتری نسبت به یارانهی تولیدکننده و حساسیت ترجیح مصرفکننده در گسترش زنجیرهی تأمین سبز دارد