Petintseva, Olga

Zaitch, Damián

Dutch

Ghent University Academic Bibliography

ARTIKEL‘Betrokken’ onderzoeksmethoden incriminologisch onderzoekOlga Petintseva & Damián ZaitchCriminologen werken veelal met verborgen of gemarginaliseerde populaties,waarbij ze zich verdiepen in gevoelige onderwerpen en transgressieve praktijken.Vaak proberen ze inzichten te verwerven in de ervaringen en de fenomenologievan criminaliteit, criminaliteitscontrole en slachtofferschap. Het criminologischdomein kenmerkt zich dan ook door levendige methodologische discussies, diezich ook afspelen in andere disciplines (bijvoorbeeld antropologie, sociologie enpolitieke wetenschappen, mediastudies, ontwikkelingsstudies, enz.). In de voor‐bije decennia zien we talrijke methodologische innovaties én groeiende aandachtvoor kwalitatieve onderzoeksmethoden (zie Decorte & Zaitch, 2016). Kritisch,reflexief en origineel werk is verricht door gebruik te maken van etnografie(klassieke etnografie, maar ook instant, liquid, multi-sited etnografieën (Ferrell,Hayward & Young, 2015), narratieve (Fleetwood, Presser, Sandberg & Ugelvik,2019), visuele (Brown & Carrabine, 2017), sensory (McClanahan & South, 2020),participatieve (O’Neill, 2010) en online/virtuele (Hine, 2015) methoden – om ermaar enkele te noemen.Deze ontwikkelingen zijn niet uitsluitend terug te brengen tot intellectuele spits‐vondigheden en een streven naar innovatie omwille van nieuwigheid an sich. Wehebben adequate tools en benaderingen nodig om de hedendaagse sociale realiteiten context te begrijpen. De huidige geglobaliseerde realiteit en de crisis van hetkapitalisme en state governance brengen uiteenlopende soorten van sociale schade(Hillyard et al., 2004) met zich mee: ontwrichting, uitsluiting, toezicht, opslui‐ting, verarming, geestdodend consumentisme, existentiële onzekerheid en groot‐schalige milieuschade (Ferrell, 2009). Als we diepgaande inzichten in dergelijkefenomenen en dynamieken willen verwerven, zijn creatieve, reflexieve en inter‐ventionistische epistemologieën en methodologieën essentieel. Meer en meer zijn(culturele) criminologen bezig met het innoveren van klassieke methoden, zoalsopen interviews, en het experimenteren met relatief nieuwe onderzoeksmetho‐den zoals visuele methoden (inclusief het gebruik van films), online etnografie,biografische en narratieve methoden, netwerkanalyse, big data-onderzoek of PAR(participatief actieonderzoek).Tegelijkertijd mogen we niet uit het oog verliezen dat het veld van de criminologie– waar veel van de bovengenoemde onderwerpen aan bod komen – ook aan een‘methodologisch fetisjisme’ lijdt (Ferrell, 2009). De dominante kwantitatieveonderzoeksmethoden zouden bovendien bijdragen aan mystificatie van de socialerealiteit en de politiek van het dagelijkse leven (Young, 2011). Dit vertaalt zichtevens naar een doorgedreven techniciteit van de ‘methoden’ van onze onder‐Tijdschrift over Cultuur & Criminaliteit 2019 (9) 3doi: 10.5553/TCC/2211950720190090030013Dit artikel uit Tijdschrift over Cultuur & Criminaliteit is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoekerOlga Petintseva & Damián Zaitchzoek(svoorstellen), met termen zoals feasibility die onzekerheid willen uitwissenen allerlei risico’s (en wellicht creativiteit) trachten in te dammen.De internationale conferentie getiteld Between Edges and Margins: InnovativeMethods in the Study of Deviance (Universiteit Gent, 13-14 september 2018) werdgeorganiseerd vanuit dergelijke bedenkingen en bezorgdheden. Het vertrekpuntwas als volgt: afstand nemen van de actuariële wetenschap en afstandelijkemethoden van criminologisch onderzoek, streven naar betrokkenheid, aandachtvoor betekenisgeving, reflexiviteit, creativiteit en uiteindelijk progressieve trans‐formaties. Concreet was het onze doelstelling om discussies en nieuwe samenwer‐kingsverbanden tussen disciplines en vakgebieden (zoals praktijkmedewerkers,kunstenaars, ervaringsdeskundigen en academici) te bevorderen.De conferentie en het groeiende netwerk eromheen was opgezet door de Univer‐siteit Gent, University of Kent, Universiteit Utrecht, Vrije Universiteit Brussel,Porto University en de Working Group on Qualitative Methodologies and Epistemolo‐gies van de European Society of Criminology. Vele interessante presentaties en dis‐cussies vonden plaats tijdens de conferentie, bijvoorbeeld over het maken vanetnografische participatieve documentaires met sekswerkers; het gebruik van 3D-tools met hangjongeren, kunst en muziek met gedetineerden, en innovatievestrategieën om elites te bestuderen. De centrale boodschap van vele bijdragen tij‐dens de conferentie was dat actieve ‘betrokkenheid’ van participanten in hetonderzoeksproces – dus niet onderzoek naar, maar onderzoek met – kan bijdragenaan betekenisvolle sociale verandering. Bijvoorbeeld: participerend actieonder‐zoek naar criminaliteit en de reacties daarop kunnen, volgens vele onderzoekersaanwezig tijdens de conferentie, niet alleen resulteren in beleidsaanbevelingenmaar ook in directe empowerment van gemarginaliseerde of achtergestelde popu‐laties die slachtoffer worden van misdaad of van het strafrechtelijke apparaat.Daarnaast slaat ‘betrokkenheid’ tevens op ons als onderzoekers: als academici diezich niet ‘buiten’ de onderzochte sociale realiteit bevinden, die zich in hun werk‐veld onderdompelen, die er een zekere transformatieve agenda op nahouden, dieeen maatschappelijk engagement aangaan en die reflexief zijn.De artikelen in dit themanummer van het Tijdschrift over Cultuur en Criminaliteitzijn voortgekomen uit de papers die tijdens de Between Edges & Margins-conferen‐tie zijn gepresenteerd.Het eerste artikel Conflict narratives and conflict handling strategies in interculturalcontexts: Reflections from an action research project based on restorative praxis vanBrunilda Pali gaat over actieonderzoek naar restorative justice. Pali’s methodo‐logische reflecties zijn gebaseerd op een grootschalig internationaal onderzoeks‐project dat zich op conflictnarratieven in interculturele stedelijke contextenrichtte. Het is de ambitie van de onderzoekers om deze narratieven te transfor‐meren door interventies in conflictsituaties, gebaseerd op het herstelrechtelijkegedachtegoed. Het project richtte restorative interventies op in vier landen en sti‐muleerde lokale participatie, ontmoetingen en dialoog op gemeenschappelijkniveau, dit met conflictbeheersing voor ogen. Het hoofddoel was een gevoel vanveiligheid en rechtvaardigheid te creëren dat verankerd is in de leefwereld van debetrokken gemeenschappen. Dit is opgezet als alternatief voor (on)veiligheidsdis‐4 Tijdschrift over Cultuur & Criminaliteit 2019 (9) 3doi: 10.5553/TCC/221195072019009003001Dit artikel uit Tijdschrift over Cultuur & Criminaliteit is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker‘Betrokken’ onderzoeksmethoden in criminologisch onderzoekcoursen die sociale conflicten als onvermijdelijk en als kenmerkend voor intercul‐turele contexten beschouwen.Pali focust in haar artikel op de situatie in één van de vier gevalsstudies, de socialehuurwoningen in Wenen, waar conflicten zijn ontstaan tussen bewoners met ver‐schillende culturele achtergronden. Door middel van interviews, participerendeobservaties, workshops, focusgroepen, bewonersbijeenkomsten, participatievefilmproducties en samenwerking met lokale organisaties die conflicten opvolgen,laat Pali zien hoe sociale actoren van elkaar leren, hoe over gemeenschappelijkeproblemen wordt onderhandeld en hoe die worden aangepakt. Anders danklassieke onderzoeken (zoals etnografie of beleidsonderzoek) die eerder gerichtzijn op het beschrijven van de leefwereld van bewoners of het optimaliseren vantop-down interventies, laat actieonderzoek toe om sociale problemen te besprekenen te herdefiniëren, en krijgen de betrokkenen de kans om te reflecteren overeigen sociale en werkpraktijken en om deze te veranderen.In hun artikel Prepping and Verstehen – A narrative criminological perspective overdoomsday preppers in de VS (mensen die zich voorbereiden op een apocalyps),stellen Michael Mills en Jennifer Fleetwood dat in hun streven naar criminologischVerstehen, culturele criminologen veel kunnen leren van de manier waaropmensen praten, communiceren en verhalen vertellen. Als belangrijke referentenbinnen de relatief nieuwe ‘narratieve’ criminologie bieden beide etnografen eersteen korte uiteenzetting van de centrale ideeën van deze stroming. Terwijl cultu‐rele criminologen primair gefocust zijn op edgework – op de onmiddellijke ervarin‐gen van mensen met betrekking tot misdaad – prioriteren narratieve criminolo‐gen in hun etnografische onderneming de narratieve constructies (verhalen)waardoor mensen betekenis geven aan die ervaringen voor, tijdens en nadat zeplaatsvinden.De prepping subcultuur ontstond in de VS na 2008 en bestaat met name uitrechtsgeoriënteerde personen die zich voorbereiden om een grootschalige cata‐strofe (kernaanval, pandemie, ramp, oorlog) onafhankelijk te kunnen overleven.De eerste auteur heeft vele uren doorgebracht in en rond de huizen van meer danvijftig preppers in achttien Amerikaanse staten. Prepping is een narratief-geladenonderneming waar mensen intensief verhalen delen (face-to-face en online) overtoekomstige rampscenario’s, plannen, overlevingstechnieken en -strategieën.Preppers zijn ook een hard-to-reach en verborgen populatie: veel van hen houdenhun praktijken geheim voor niet-preppers, en dit maakt traditionele participe‐rende observaties moeilijk.Mills en Fleetwood beschouwen de waarde van verhalen (storytelling) op tweevlakken. Ten eerste, door aandacht te besteden aan de verhalen en hiernaar teluisteren, deze narratieven te delen en te respecteren, kunnen narratieve crimino‐logen makkelijker toegang krijgen tot gestigmatiseerde en verborgen populaties.Ten tweede vestigen de auteurs aandacht op de interactie van narratieven metdirecte ervaringen van preppers. In het bijzonder stellen ze dat de betekenis van,betrokkenheid bij en spanning van de prepping levensstijlen gevormd wordendoor ‘momenten’ binnen hun verhalen.Tijdschrift over Cultuur & Criminaliteit 2019 (9) 3doi: 10.5553/TCC/2211950720190090030015Dit artikel uit Tijdschrift over Cultuur & Criminaliteit is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoekerOlga Petintseva & Damián ZaitchHet volgende artikel van Erin Sanders-McDonagh en Lucy Neville is getiteld Walkthis way: The impact of mobile interviews on research with sex workers. Het artikelbespreekt de waarde van mobiele interviews (of ‘wandelinterviews’). In dit gevalvonden de interviews plaats in het verlengde van een etnografisch onderzoek datis uitgevoerd met hulpverleners (o.a. drop-in en outreach-diensten) in Londen diewerken met sekswerkers op straat en met de sekswerkers zelf. De auteurs hieldenaanvankelijk klassieke semigestructureerde interviews met vrouwen bij de inloop‐diensten, maar stuitten op een aantal ethische en logistieke problemen die henertoe brachten alternatieve methodologische benaderingen te overwegen. Hetartikel toont overtuigend en met voorbeelden aan dat meelopen met de partici‐panten unieke inzichten geeft in de realiteit en de ervaringen van vrouwen die opstraat werken evenals van het outreach-team. Deze methode liet Sanders-McDonagh en Neville toe om moeilijk te bereiken en kwetsbare groepen tebetrekken, diepgaande inzichten te verwerven in hun leefwereld op een ethischverantwoorde manier.Het vierde artikel van Ciska Wittouck en Gwen Herkes is De emotionele beleving vankwalitatief onderzoekers bij onderzoek naar kwetsbare groepen en gevoelige thema’s.Op basis van hun ervaringen met onderzoek naar kwetsbare groepen en gevoeligeonderwerpen (o.a. slachtoffers van mensensmokkel en asielzoekers in ruimerezin, mensen die een naaste hebben verloren door zelfdoding, personen met eenpsychiatrische problematiek die strafbare feiten plegen) en een bijzonder grondignarratief literatuuronderzoek, leveren de auteurs een belangrijke bijdrage aanonze kennis omtrent de (emotionele) beleving van kwalitatief onderzoek dooronderzoekers. Wittouck en Herkes bespreken verschillende soorten ervaringen enemoties, alsook hun impact. De bijdrage vestigt aandacht op deze beleving enmoedigt de academische wereld aan om verschillende emotionele aspecten (proac‐tief) ernstig te nemen – dit vanuit een sterke begaandheid met het welbevindenvan de onderzoeker maar ook deels vanuit het oogpunt van kwaliteit en rijkdomvan de data.Na de academische artikelen is het essay van de filmmaker Simon Koolwijk (vanFacil2Transform) opgenomen. Koolwijk geeft als filmmaker (wiens werk zichvooral binnen de ontwikkelingsstudies situeert) zijn kijk op het gebruik en dewaarde van participatieve video. Het essay gaat in het bijzonder in op het gebruikvan deze methode in zijn project rond social accountability in Ethiopië.Participatieve video én actieonderzoek staan eveneens centraal in het laatste stuk– DOKA – dat is aangeleverd door Tessa Boeykens die als historica ‘ingeschakeld’ isdoor een Guatemalteekse gemeenschap die haar territorium verdedigt tegen debouw van een stuwdam. Het resultaat is een experimentele (participatieve) visu‐ele etnografie, die de lezer via een QR-code kan bekijken.In het najaar van 2020 vindt de tweede Between Edges and Margins-conferentieplaats aan de University of Kent. De lezers van het Tijdschrift over Cultuur enCriminaliteit zijn van harte uitgenodigd om hieraan deel te nemen.6 Tijdschrift over Cultuur & Criminaliteit 2019 (9) 3doi: 10.5553/TCC/221195072019009003001Dit artikel uit Tijdschrift over Cultuur & Criminaliteit is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker‘Betrokken’ onderzoeksmethoden in criminologisch onderzoekLiteratuurBrown, M. & Carrabine, E. (2017). Routledge International Handbook of Visual Criminology.London: Routledge.Decorte, D. & Zaitch, D. (Eds.) (2016). Kwalitatieve Methoden en Technieken in deCriminologie (3de editie). Leuven: Acco Uitgeverij.Ferrell, J. (2009). Kill method. A provocation. Journal of Theoretical and Philosophical Crimi‐nology, 1(1), 1-22.Ferrell, J., Hayward, K. & Young, J. (2015). Cultural Criminology. An invitation (2de editie).London: Sage.Fleetwood, J., Presser, L., Sandberg, S. & Ugelvik, T. (Eds.) (2019). The Emerald Handbook ofNarrative Criminology. London: Emerald.Hillyard, P., Pantazis, C., Tombs, S. & Gordon, D. (Eds.) (2004). Beyond Criminology: Takingharm seriously. London: Pluto Press.Hine, C. (2015). Ethnography for the Internet. Embedded, embodied and everyday. London:Bloomsbury Academic.Mcclanahan, B. & South, N. (2020). ‘All Knowledge Begins with the Senses’: Towards a Sen‐sory Criminology. The British Journal of Criminology, 60(1), 3-23.O’Neill, M. (2010). Cultural criminology and sex work: Resisting regulation through radicaldemocracy and participatory action research (PAR). Journal of Law and Society, 37(1),210-232.Young, J. (2011). The Criminological Imagination. Londen: Polity Press.Tijdschrift over Cultuur & Criminaliteit 2019 (9) 3doi: 10.5553/TCC/2211950720190090030017Dit artikel uit Tijdschrift over Cultuur & Criminaliteit is gepubliceerd door Boom juridisch en is bestemd voor anonieme bezoeker

'Betrokken' onderzoeksmethoden in criminologisch onderzoek

https://biblio.ugent.be/publication/8662611/file/8662613.pdf

'Betrokken' onderzoeksmethoden in criminologisch onderzoek

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Ghent University Academic Bibliography