حفاظت از محیطزیست در مخاصمات مسلحانه از دیدگاه کمیسیون حقوق بین الملل و کمیتة بین المللی صلیب سرخ
Abstract
محیطزیست، قربانی خاموش جنگ است که با تخریب و نابودی آن، سیلی از فجایع گریبان انسان و جوامع بشری را میگیرد. پیشرفت علم، این مهم را بیش از پیش برملا و آشکار ساخته و از این رو، بحث حفاظت از محیطزیست در رابطه با مخاصمات مسلحانه، دگربار در رأس دغدغههای طرفداران محیطزیست و نیز اندیشمندان حقوق بینالملل بشردوستانه قرار گرفته است. کمیسیون حقوق بینالملل با رویکرد تدوین و توسعة تدریجی حقوق بینالملل، در 2019 قرائت نخست اصول پیشنویس در خصوص حفاظت از محیطزیست در رابطه با مخاصمات مسلحانه را منتشر و نیز کمیتة بینالمللی صلیب سرخ، رهنمودهای سال 1994 خود را در 2020 بهروزرسانی کرد تا نگاهی دوباره و تازه به مقررات حقوق بینالملل و بهطور خاص، حقوق بشردوستانه در این عرصه شده باشد. این مقاله با رویکردی تطبیقی بر این دو مطالعة مهم تمرکز دارد و در پی پاسخ به این پرسش است که تا چه حد پژوهشهای جدید نهادهای مورد اشاره توانستهاند در تحقق اهداف خود در ایجاد نظام حقوقی حمایتی مؤثرتر برای حفاظت از محیطزیست در زمان مخاصمات مسلحانه موفق عمل کنند. یافتههای مقاله نشان میدهد که نوآوریهای مندرج در اسناد اشارهشده میتوانند از حیث هنجاری موجبات حفاظت بیشتر از طبیعت در مخاصمات مسلحانه را فراهم آورندSimilar works
Full text
