Ukupan razvoj individualnog sektora poljoprivrede
nije zadovoljavajući jer zemljišni i drugi
proizvodni potencijali nisu optimalno iskorisceni
i postiže se vrlo nizak intenzitet proizvodnje.
Rezerve su velike, ali za njihovo aktiviranje
treba, prema autoru, korenito izmeniti kvalitativni
odnos prema privatnoj poljoprivredi.
Taj novi odnos treba da počiva na kompleksnim,
sistematskim, kontinuiranim i konkretnim istraživanjima
individualnih gazdinstava i uopće individualnog
sektora poljoprivrede.
Autor smatra da bi ta istraživanja trebala sadržavati
sledeća područja: agrarna struktura i
strukturalna politika, razvojna politika, proizvodna
orijentacija, naučni i tehnološki razvoj
i institucionalni mehanizam, koje, svako posebno,
u tekstu razrađuje.The total development of the private
agricultural sector is not
satisfactory because land and other
production potentials are not
optimally used and production
intensity is very low. The reserves
are great, but to activate them,
according to the author, it is
necessary to completely change the
qualitative attitude towards private
agriculture.
This new attitude should be based
on complex, systematic, continual
and concrete research into private
farms and the private sector of
agriculture in general.
The author considers that the
research should consist of the
following fields: agrarian structures
and structural policy, development
policy, production orientation,
scientific and technological
development and institutional
mechanisms. Each of these fields
he elaborates in the text
