In de afgelopen twintig jaar zijn in Oostelijk en Zuidelijk Afrika, vaak financieel ondersteund door (internationale) donoren, steeds meer samenwerkingsverbanden ontstaan tussen lokale bevolking, natuurbeschermingsorganisaties en particuliere toeristische ondernemingen. Deze partnerschappen streven naar natuurbescherming en armoedebestrijding buiten nationale parken en reservaten en zien toerisme als een effectief mechanisme om dit te realiseren. Dit artikel analyseert één van deze samenwerkingsverbanden. Het voorbeeld van de tien jaar oude Koija Starbeds lodge, gelegen in Laikipia, Kenia, laat zien dat er zowel baten als bedreigingen verbonden zijn aan de marktgerichte benadering van natuurbescherming