In de moderne benadering van het aansprakelijkheidsrecht zijn recht en rechtsvordering van elkaar losgekoppeld. Er wordt veel aandacht besteed aan het bestaan van rechten en plichten, maar minder aan de remedie die is verbonden aan een inbreuk op een recht of de schending van een plicht. Het gevolg van deze disjunctieve benadering is dat vooraf onduidelijk kan zijn welke remedie in een bepaald geval β en in welke omvang β passend is. Bovendien is achteraf niet altijd goed uit te leggen waarom juist deze remedie moest worden opgelegd. Dit zorgt voor rechtsonzekerheid en rechtsongelijkheid, waardoor effectieve rechtsbescherming onder druk komt te staan.Recht, plicht, remedie brengt in kaart hoe een relationele benadering van het remedierecht past bij het geldende recht en bespreekt hoe ze bijdraagt aan het vergroten van rechtszekerheid en het verwezenlijken van materieelrechtelijke aanspraken. De auteur legt uit waarom een remedie niet op zichzelf mag worden bezien. De remedie dient voort te vloeien uit de norm waaraan deze is verbonden en de strekking die deze norm heeft. Oftewel: de norm draagt de belofte van een passende remedie in zich.</p