INTRODUCTION Breast cancer is the most frequent malignancy in women in Poland. Overexpression of the HER2 receptor positively correlates with the aggressiveness of the disease. Trastuzumab, a humanized monoclonal antibody against HER2, radically improves the prognosis in such patients. However, its main side effect is cardiotoxicity. The aim of this study is to evaluate the cardiotoxicity in trastuzumab-treated patients. MATERIALS AND METHODS The cases of 19 women treated in the Department of Internal Medicine and Oncologic Chemotherapy Medical University of Silesia in Katowice in the period of 2010–2011 were retrospectively analyzed. RESULTS The median age at the time of diagnosis – 57 years, pathology: invasive ductal carcinoma in 17, invasive lobular carcinoma in 2 patients. Overexpression of HER2 was observed in all the cases. Trastuzumab was administered to 16 of them after previous therapy with antracyclines and/or taxan; the median total antracycline dose was 680 mg. Moreover, 13 patients were subjected to radiotherapy; the median total dose was 50 Gy. In 3 patients, trastuzumab and chemotherapy was used in the management of metastasized disease. The median time between the administration of trastuzumab and anthracyclines was 3 months. The median number of cycles was 10. Before administration of the drug, ECG and echocardiography were performed along with ejection fraction (EF) assessment. Before and after therapy the median EF was 65% and 61%, respectively. The therapy was withheld in 1 patient because of a decrease in EF to 40%. CONCLUSIONS The treatment with trastuzumab was well tolerated. In most patients, we did not observe a significant decrease in EF. However, the cases should be followed up to detect delayed cardiotoxicity.WSTĘP Rak piersi to najczęstszy nowotwór złośliwy u kobiet w Polsce. W praktyce klinicznej ważne jest określenie ekspresji receptorów, w tym dla naskórkowego czynnika wzrostu typu 2 (HER2) na komórkach nowotworowych. Gdy komórki te wykazują wzmożoną ekspresję HER2, przebieg choroby jest agresywniejszy. Trastuzumab, humanizowane przeciwciało monoklonalne przeciw HER2, znacząco poprawia rokowanie. Jednak terapia taka nie jest pozbawiona działań niepożądanych, w tym kardiotoksyczności. Celem pracy była ocena kardiotoksyczności leczenia trastuzumabem u pacjentek z rakiem piersi. MATERIAŁ I METODY Dokonano retrospektywnej analizy historii chorób 19 kobiet leczonych w Klinice Chorób Wewnętrznych i Chemioterapii Onkologicznej Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach w latach 2010–2011. WYNIKI Mediana wieku w chwili rozpoznania – 57 lat, typ histologiczny: rak przewodowy naciekający u 17, rak zrazikowy naciekający u 2 pacjentek. Nadekspresję HER2 stwierdzono u wszystkich 19 kobiet, u 16 z nich zastosowano trastuzumab po wcześniejszym leczeniu upełniającym antracyklinami i/lub taksanami – mediana sumarycznej dawki antracyklin 680 mg. U 13 pacjentek dodatkowo przeprowadzono radioterapię – mediana dawki sumarycznej 50 Gy. U 3 pacjentek podano trastuzumab oraz chemioterapię w leczeniu rozsianej choroby nowotworowej. Mediana czasu włączenia trastuzumabu po antracyklinach wyniosła 3 miesiące. Liczba cykli: mediana 10. Przed włączeniem leku wykonano badanie EKG i czynnościowe serca z oceną frakcji wyrzutowej (EF). Mediana EF przed rozpoczęciem leczenia: 65%, po leczeniu: EF 61%. U jednej pacjentki przerwano leczenie z powodu obniżenia EF do 40%. WNIOSKI Leczenie trastuzumabem było dobrze tolerowane. U większości pacjentek nie obserwowano znamiennego obniżenia EF wymagającego odstawienia leku. Badana grupa wymaga jednak badań czynnościowych serca również po odstawienia trastuzumabu w celu wykrycia późnych powikłań kardiotoksycznych