Targosz, Tomasz

Polish

Jagiellonian Univeristy Repository

Tomasz Targosz Model implementacji dyrektywy w prawie angielskim i francuskimPrawo angielskieW prawie angielskim implementacji dyrektywy 2005/29/WE dokonano za pomo-cą ustawy Th e Consumer Protection from Unfair Trading Regulations 2008 (Sta-tutory Instrument 2008, nr 1277). Ustawa ta obok regulacji dotyczących stricte implementacji dyrektywy zawiera wiele przepisów zmieniających istniejące akty prawne (Schedule 2). Charakterystyczną cechą transpozycji dyrektywy w Zjedno-czonym Królestwie jest system wykonywania jej przepisów (enforcement), który, odmiennie od decyzji polskiego ustawodawcy, opiera się przede wszystkich na sankcjach karno-administracyjnych. Rozbudowana regulacja tych sankcji, trybu ich stosowania oraz uprawnień przyznanych organom stosującym prawo zna-lazła się w części 4 regulacji (art. 19 i n.). Niewątpliwie niezwykle pozytywnym przykładem dla innych krajów członkowskich jest strategia informacyjna władz Zjednoczonego Królestwa. Dostępne są bowiem nie tylko, co oczywiste, teksty ustaw, lecz także między innymi specjalny informator Consumer Protection from Unfair Trading, wydany przez Offi  ce of Fair Trading, oraz raport pt. „An Analy-sis of the Application and Scope of the Unfair Commercial Practices Directive”, który pozwala zrozumieć od strony prawnej decyzje ustawodawcy i sens użytych konstrukcji prawnych. Proces uchwalania prawa krajowego obejmował również konsultacje z zainteresowanymi podmiotami, a materiały te także dostępne są publicznie.Prawo francuskieW prawie francuskim regulacje dotyczące ochrony praw konsumentów są nie-zwykle rozbudowane. Częściowo zostały one zebrane w code de consommation, która to ustawa nie jest kodeksem w ścisłym rozumieniu tego słowa, lecz zbiorem przepisów z różnych dziedzin, których wspólną cechą jest cel ochrony konsumen-tów. Dyrektywa 2005/29/WE została do prawa francuskiego implementowana 74 Tomasz Targosz ustawą z 3 stycznia 2008 r. (Loi n° 2008–3 du 3 janvier 2008 pour le dévelop-pement de la concurrence au service des consommateurs). Kluczowe z punktu widzenia pojęcia nieuczciwej praktyki rynkowej przepisy to nowe art. L. 120–1 i n. code de consommation, zawarte w rozdziale „Nieuczciwe praktyki rynko-we”. Zwraca jednak uwagę, że przepisy te (w znacznym zakresie „przejmujące” postanowienia dyrektywy) stanowią jedynie mniejszą część ustawy z 3 stycznia 2008 r. (nr 2008–3), ustawa nowelizuje bowiem wiele innych aktów prawnych, w tym code de commerce. Omówienie tych zmian zdecydowanie przekracza ramy niniejszego opracowania, dlatego zasadne będzie zwrócenie uwagi jedynie na wybrane kwestie. Dyrektywa 2005/29/WE stanowi dla ustawodawstwa fran-cuskiego nie lada wyzwanie właśnie dlatego, że zawiera przepisy, których celem jest ochrona konsumentów, a które muszą być zbadane pod kątem ich zgodności z dyrektywą. Ustawodawca francuski nie chciał zrezygnować z niektórych charak-terystycznych dla niego konstrukcji, takich jak zakaz sprzedaży ze stratą (sprawa Keck!) czy zakaz transakcji wiązanych. Także transponując dyrektywę 2005/29/WE, ustawodawca francuski posunął się, jak się wydaje, w niektórych przypad-kach za daleko, przewidując na przykład nieważność umowy zawartej w następ-stwie praktyki agresywnej (art. L. 122–15 code de commerce). Sankcje przewi-dziane przez prawodawcę francuskiego są zdecydowanie bardziej dotkliwe niż w ustawie polskiej. Na przykład sankcją za stosowanie praktyk agresywnych może być kara pozbawienia wolności do lat dwóch oraz grzywna do 150 tys. euro (art. L. 122–12). Wobec osoby winnej stosowania takiej praktyki można także orzec zakaz prowadzenia działalności gospodarczej do lat pięciu (art. L. 122–13). Z ko-lei sankcją za praktykę wprowadzającą w błąd może być kara pozbawienia wolno-ści do lat dwóch lub grzywna do 37 500 euro (art. L. 213–1 w zw. z art. L. 121–6 code de consommation).

Model implementacji dyrektywy w prawie angielskim i francuskim

Tomasz Targosz Model implementacji dyrektywy w prawie angielskim i francuskimPrawo angielskieW prawie angielskim implementacji dyrektywy 2005/29/WE dokonano za pomo-cą ustawy Th e Consumer Protection from Unfair Trading Regulations 2008 (Sta-tutory Instrument 2008, nr 1277). Ustawa ta obok regulacji dotyczących stricte implementacji dyrektywy zawiera szereg przepisów zmieniających istniejące akty prawne (Schedule 2). Charakterystyczną cechą transpozycji dyrektywy w Zjedno-czonym Królestwie jest system wykonywania jej przepisów (enforcement), który, odmiennie od decyzji polskiego ustawodawcy, opiera się przede wszystkich na sankcjach karno-administracyjnych. Rozbudowana regulacja tych sankcji, trybu ich stosowania oraz uprawnień przyznanych organom stosującym prawo znalazła się w części 4 regulacji (art. 19 i n.). Niewątpliwie niezwykle pozytywnym przy-kładem dla innych krajów członkowskich jest strategia informacyjna władz Zjed-noczonego Królestwa. Dostępne są bowiem nie tylko, co oczywiste, teksty ustaw, lecz także m.in. specjalny informator Consumer Protection from Unfair Trading wydany przez Offi  ce of Fair Trading, a także raport pt. „An Analysis of the Ap-plication and Scope of the Unfair Commercial Practices Directive”, który pozwa-la zrozumieć od strony prawnej decyzje ustawodawcy i sens użytych konstrukcji prawnych. Proces uchwalania prawa krajowego obejmował także konsultacje z za-interesowanymi podmiotami, a materiały te również dostępne są publicznie.Prawo francuskieW prawie francuskim regulacje dotyczące ochrony praw konsumentów są nie-zwykle rozbudowane. Częściowo zostały one zebrane w code de consommation, która to ustawa nie jest kodeksem w ścisłym rozumieniu tego słowa, lecz zbiorem przepisów z różnych dziedzin, których wspólną cechą jest cel ochrony konsumen-tów. Dyrektywa 2005/29/WE została do prawa francuskiego implementowana ustawą z 3 stycznia 2008 r. (LOI n° 2008-3 du 3 janvier 2008 pour le développe-74 Tomasz Targosz ment de la concurrence au service des consommateurs). Kluczowe z punktu wi-dzenia pojęcia nieuczciwej praktyki rynkowej przepisy to nowe art. L.120-1 i nast. Code de consommation, zwarte w rozdziale „nieuczciwe praktyki rynkowe”. Zwra-ca jednak uwagę, że przepisy te (w znacznym zakresie „przejmujące” postanowie-nia dyrektywy) stanowią jedynie mniejszą część ustawy z 3 stycznia 2008 r. (nr 2008-3), ustawa nowelizuje bowiem szereg innych aktów prawnych, w tym code de commerce. Omówienie tych zmian zdecydowanie przekracza ramy niniejszego opracowania, dlatego zasadne będzie zwrócenie uwagi jedynie na wybrane kwe-stie. Dyrektywa 2005/29/WE stanowi dla ustawodawstwa francuskiego nie lada wyzwanie właśnie dlatego, że zawiera ono szereg przepisów, których celem jest ochrona konsumentów, a które muszą być zbadane pod kątem ich zgodności z dy-rektywą. Ustawodawca francuski nie chciał zrezygnować z niektórych charaktery-stycznych dla niego konstrukcji, takich jak zakaz sprzedaży ze stratą (sprawa Keck !) czy zakaz transakcji wiązanych. Także transponując dyrektywę 2005/29/WE ustawodawca francuski posunął się, jak się wydanie, w niektórych przypadkach za daleko, np. przewidując nieważność umowy zawartej w następstwie praktyki agresywne (art. L.122-15 code de commerce). Sankcje przewidziane przez prawo-dawcę francuskiego są zdecydowanie bardziej dotkliwe niż w ustawie polskiej. Np. sankcją za stosowanie praktyk agresywnych może być kara pozbawienia wolności do lat dwóch oraz grzywna do 150 tys. Euro (art. L. 122-12). Wobec osoby win-nej stosowania takiej praktyki można także orzec zakaz prowadzenia działalności gospodarczej do lat 5 (art. L.122-13). Z kolei sankcją za praktykę wprowadzającą w błąd może być kara pozbawienia wolności do lat 2 lub grzywna do 37500 Euro (art. L.213-1 w zw. z art. L.121-6 code de consommation).

https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/bitstream/handle/item/61631/targosz_model_implementacji_dyrektywy_w_prawie_angielskim_i_francuskim_2012.pdf?sequence=1&isAllowed=y

Model implementacji dyrektywy w prawie angielskim i francuskim

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Jagiellonian Univeristy Repository

Jagiellonian Univeristy Repository