مقدمه: نارسایی‌های شناختی و حرکتی و کیفیت زندگی پایین، بیماران افسرده و دوقطبی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. هدف این پژوهش، بررسی و مقایسه نارسایی‌های شناختی، نارسایی‌های حرکتی و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به اختلالات افسردگی و دوقطبی می‌باشد. روش بررسی: این پژوهش علی- مقایسه‌ای است. جامعه آماری پژوهش، کلیه افراد مراجعه‌کننده به بخش روانی بیمارستان امام حسین (ع) شهر تهران در سال1392است که تشخیص اختلال افسردگی و دوقطبی دریافت کردند. از میان آنها 60 نفر (30 بیمار مبتلا به اختلال افسردگی و 30 نفر بیمار مبتلا به اختلال دوقطبی) به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه نارسایی‌های شناختی و آزمون دیداری–‌حرکتی بندر-گشتالت و پرسشنامه کیفیت زندگی بود. داده‌ها با روش تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد که میانگین نمرات نارسایی‌های شناختی در افراد مبتلا به افسردگی (9/79) از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی (7/67) به‌طور معناداری بیشتر است (05/0p<)؛ اما بین میانگین نمرات نارسایی‌های حرکتی در افراد مبتلا به اختلال افسردگی (6/4) و اختلال دوقطبی (0/4) تفاوت معناداری به دست نیامد (05/0p>). همچنین میانگین نمرات کیفیت زندگی در افراد مبتلا به دوقطبی (9/78) از افراد مبتلا به افسردگی (4/61) به‌طور معناداری بیشتر است (05/0p<). نتیجه‌گیری: این یافته‌ها بیان می‌کنند که نارسایی‌های شناختی، حرکتی و کیفیت زندگی این بیماران می‌تواند به‌عنوان سه متغیر روان‌شناختی در فهم سبب‌شناسی نقش مهمی ایفا کند. همچنین این یافته‌ها تلویحات مهمی در زمینه پیشگیری، آسیب‌شناسی روانی و درمان این بیماران دارند
