U ’pukotini’ socijalističke ideologije Jugoslavije, tijekom 80-ih godina, pojavio se ’prostor’ za novoideološku konstrukciju, koja je samo naizgled djelovala kao ’slobodna tvorevina’ alternativnih mišljenja i izražavanja u kasnom socijalizmu. Pravi kasnosocijalistički alternativni umjetnički i kulturalni istupi bili su usmjereni prema preispitivanju i kritiziranju ideološke konstrukcije socijalizma, a onda i kulturalnih identifikacijskih upisa. Glasnogovornik na alternativnoj sceni kasnosocijalističke Jugoslavije, grupa Borghesia iz Slovenije – u ’tekstovima’ muzičkih videoradova Venceremos (133) i Discipline – zanijekala je upise nacionalnih identiteta u socijalističkoj ideologiji. Oni su anticipirali novu homogenizaciju, odnosno interpelaciju individue u kolektivni identitet postsocijalističke nacionalne ideologije.During the 1980s, some “room” appeared in the “gap” of Yugoslav socialist ideology for a new ideological construction, which was only apparently a “free product” of alternative modes of thinking and expression in late socialism. Genuinely alternative artistic and cultural actions in this late socialist period focused on the analysis and critique of socialist ideological construct, as well as its cultural production of identity. One of such spokesmen on the alternative scene of late socialist Yugoslavia, the Slovenian music band Borghesia, denounced these productions of national identity within socialist ideology in its “texts” for the music videos Venceremos (133) and Discipline. Thus, Borghesia anticipated the new homogenization and interpellation of the individual in the collective identity of postsocialist national ideology
