مطالعه ژئوشیمیایی و پتروگرافی رخساره های دولومیتی سنگ مخزن گازی دالان و کنگان درجنوب ایران
Abstract
رخساره های دولومیتی در سیستم های کربناته غالبا بهترین بخش مخازن هیدروکربنی می باشند. افقهای دولومیتی سازندهای مخزنی دالان(پرمین فوقانی) و کنگان(تریاس زیرین) مهمترین بخش مخازن گازی جنوب ایران را تشکیل می دهند. این سازندها در جنوب ایران و خلیج فارس شدتهای مختلفی از دولومیتی شدن را از خود نشان می دهند. فرایند دولومیتی شدن بیشتر سبب افزایش تخلخل و نفوذ پذیری در سنگهای کربناته شده و سبب شکل گیری مخازن هیدرو کربنی با کیفیت مطلوب می شود. به لحاظ اینکه دولومیت ها در مقابل فشردگی در مقایسه با طبقات کربناته مقاومت بیشتری از حود نشان می دهد ،مخازن دولومیتی دالان و کنگان در منطقه جنوب ایران حتی در اعماق بیش از 4 کیلومتر تخلخل و نفوذ پذیری خود را حفظ کرده اند.نتایج مطالعات ژئوشیمیایی این دو سازند نشان می دهد ترکیب ایزوتوپی آنها با یکدیگر متفاوت بوده و روند تغییرات ایزوتوپی در مرز سازندهای پرمین فوقانی و تریاس زیرین توام با تغییرات ناگهانی است که نشانه اختلاف محیط رسوبی و شرایط آب و هوایی در زمان تشکیل این دو سازند می باشد. این تغییرات به صورت سنگینتر شدن ترکیب ایزوتوپی اکسیژن و کربن در مرز دو سازند از کنگان به دالان خود را نشان می دهد.نتایج مطالعات پتروگرافی و ژئوشیمیایی رخساره های دولومیتی سازندهای دالان وکنگان بیانگر مکانیسم کاملا متفاوت دولومیتی شدن در این دو سازند است. دولومیت های سازند دالان غالبا تحت شرایط آریدی و در محیط سوپراتایدال به شکل همزمان با رسو ب گذاری شکل گرفته اند در حالی که بخش عمده رخساره های دولومیتی در سازندکنگان در شرایط تدفینی تشکیل شده اندSimilar works
Full text
