بررسی تجربی اثر نوع حلال بر راندمان استخراج آسفالتین از باقیمانده های سنگین پالایشگاهی

Abstract

قوانین زیست محیطی و بحران انرژی در سالهای دهه 1970، کشورهای تولیدکننده فرآورده‌های نفتی را به بهبود کیفیت باقیمانده های سنگین پالایشگاهی ملزم ساخت. ایارن نیز با توجه به حجم زیاد باقیمانده های سنگین، واحدهای بهبود کیفیت این فرآورده ها را توسعه داد. از فرایندهای رایج بهبود کیفیت، فرایندهای کاتالیستی هستند اما به دلیل وجود آسفالتین، فلزات سنگین، گوگرد و نیتروژن، لازم است که میزان این ترکیبات به حد قابل قبولی کاهش یابد. یکی از فرایندهای حذف آسفالتین، فریاند استخراج با حلال های مایع است. در این تحقیق، ضمن اشاره به فرایندهای مختلف بهبود کیفیت، استخراج آسفالتین از باقیمانده های برج تقطیر در خلاء پالایشگاه های اراک و تهران با حلال های مایع از جمله پنتن، هپتان و حلال (Light straight Run LSRG, Gasoline)، مورد ارزیابی قرار گرفته است. بدین منظور حلال های مایع فوق الذکر در فرآیند استخراج آسفالتین در مقیاس آزمایشگاهی و پایلوتی به کار گرفته شده است. نتایج حاکی از آن است که پنتان و هپتان در مقایسه با پروپان از نظر بازده تولید روغن عاری از آسفالتین، حلال های مناسبی هستند. لذا DAO (De Asphalted oil ) به دست آمده از حلال های پنتان و هپتان از نظر کمی مطلوب تر هستند