اثر تنش خشکی و اسید‌هیومیک بر صفات مورفولوژیک، عملکرد و میزان آنتوسیانین چای‌ترش (Hibiscus sabdarifa L.)

Abstract

به منظور مطالعه اثر تنش خشکی و اسید‌هیومیک بر صفات مورفولوژیک، عملکرد و میزان آنتوسیانین چای‌ترش (Hibiscus sabdarifa L.)، آزمایشی در مرکز آموزش کشاورزی جیرفت در سال 1392 به صورت طرح کرت‌های خرد شده در قالب بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای مورد بررسی شامل تنش خشکی در سه سطح به صورت آبیاری پس از 50، 100 و 150 میلی‌متر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس آ به عنوان عامل اصلی و مصرف اسید‌هیومیک به صورت شاهد (عدم مصرف)، یک‌بار مصرف همراه با آبیاری، یک‌بار مصرف همراه با آبیاری و یک‌بار محلول-پاشی، یک‌بار مصرف همراه با آبیاری و دو بار محلول‌پاشی به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. اسید‌هیومیک جهت آبیاری و محلول‌پاشی به ترتیب با غلظت 10 کیلوگرم در هکتار و 250 سی‌سی در 100 لیتر آب استفاده شد. تنش خشکی و اسید‌هیومیک اثر معنی‌داری بر پارامترهای رشدی، عملکرد رویشی و زایشی (کاسبرگ) و میزان آنتوسیانین داشت. با افزایش تنش خشکی ارتفاع بوته، طول گل‌آذین، تعداد شاخه فرعی، قطر ساقه، وزن تر و خشک بوته، وزن تر و خشک کاسبرگ کاهش نشان داد و میزان آنتوسیانین افزایش یافت. همچنین بیشترین میزان صفات مذکور از سطح چهارم اسید‌هیومیک حاصل شد. اثر متقابل تنش خشکی و اسید‌هیومیک بر تعداد شاخه فرعی، وزن تر و خشک بوته در سطح احتمال یک درصد معنی‌دار بود. بیشترین میزان این صفات مربوط به تیمار سطح اول تنش و سطح چهارم اسید‌هیومیک بود. به طور کلی، اسید‌هیومیک موجب تعدیل اثرات مضر تنش خشکی در گیاه دارویی چای‌ترش شد