مقایسه میزان تهوع و استفراغ به‌دنبال بی‌حسی اسپاینال با استفاده از دو ترکیب دارویی بوپی‌واکائین-فنتانیل و بوپی‌واکائین- سوفنتانیل در اعمال جراحی سزارین

Abstract

مقدمه: بی‌حسی اسپاینال، رایج‌ترین روش بی‌دردی برای سزارین الکتیو می‌باشد. تهوع و استفراغ در بیماران می‌تواند باعث اختلال در انجام جراحی گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه‌ای فراوانی تهوع و استفراغ به‌دنبال بی‌حسی اسپاینال با استفاده از دو ترکیب دارویی بوپی‌واکائین- فنتانیل و بوپی‌واکائین- سوفنتانیل در اعمال جراحی سزارین انجام شد. روش‌کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی دو‌سوکور در سال ١٣٩٢ بر روی 60 بیمار با بارداری ترم کاندید سزارین الکتیو و تحت بی‌حسی اسپاینال انجام گردید. گروه F 25 میکروگرم فنتانیل و گروه S 5/2 میکروگرم سوفنتانیل با 5/12 میلی‌گرم بوپی‌واکائین اینتراتکال دریافت کردند. عارضه اصلی تهوع و استفراغ حین و در ساعت‌های 1، 2، 6، 12 و 24 بعد از عمل بود. سایر عوارضی مورد بررسی شامل: هیپوتانسیون، احتباس ادراری و زمان بازگشت بلوک حسی به حد T8 بودند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه ١٦) و آزمون‌های کای دو، تی دانشجویی، رگرسیون لوجستیک و لوجستیک داده‌های تکراری انجام گردید. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: دو گروه درمیزان بروز تهوع (395/0=p) و استفراغ حین (5/0=p)، 1، 2، 6، 12 و 24 ساعت پس از جراحی، هیپوتانسیون (589/0=p)، تغییرات ضربان قلب (105/0=p)، احتباس ادراری، زمان ایجاد بلوک حسی تا سطح 8T (556/0=p) و برگشتن بلوک حرکتی (787/0=p) تفاوت معناداری نداشتند. نتیجه‌گیری: استفاده از دو داروی فنتانیل و سوفنتانیل در ترکیب با بوپی‌واکائین تأثیری در میزان فراوانی و شیوع تهوع و استفراغ نداشتند