"Malarstwo ikonowe, choć tradycyjnie łączone z Kościołem prawosławnym,
jest dziedzictwem całego chrześcijaństwa. Początków ikony możemy doszukiwać
się zarówno w najstarszych figuratywnych przedstawieniach chrześcijańskich
(wystarczy wspomnieć tu chociażby „malarstwo” katakumbowe), jak i świeckich,
takich jak realistyczne malarstwo Cesarstwa Rzymskiego czy portrety trumienne
z egipskiego Fajum1. O wielkiej popularności i ważności ikony dla starożytnego
chrześcijaństwa świadczy przede wszystkim fakt ogromnych sporów, a nierzadko
i walk, których powodem był właśnie kult ikon. Dopiero II Sobór Nicejski (787),
jaki się odbył się przed Wielką Schizmą, zakończył okres ikonoklazmu i uroczyście
uprawomocnił kult ikony w życiu chrześcijan." [...] (fragm.
