Literatura kryminologiczna dostarcza rozmaitych prób klasyfikacji i porządkowania koncepcji powstałych na jej gruncie. Jedną z takich propozycji jest podział całej dotychczasowej myśli kryminologicznej na kryminologię klasyczną, pozytywistyczną i krytyczną1. Podział ten stanowi od lat przedmiot licznych sporów i dyskusji. Dotyczą one nie tylko związanych z nim zagadnień merytorycznych, ale także roli i zadań kryminologii jako nauki, coraz częściej podnoszonego twierdzenia o kryzysie tej dyscypliny, a także problemów związanych z jej przyszłością i perspektywami rozwojowymi. Istotną zaletą tego podziału jest to, iż w sposób bardzo wyraźny odzwierciedla on pewne kontrowersje o fundamentalnym dla kryminologii znaczeniu, kontrowersje, które leżały u podłoża wyodrębnienia się kryminologii jako samo- dzielnej dyscypliny nauki i które do dzisiaj stanowią przedmiot zaciekłych częstokroć sporów i polemik[...
