W XIX-wiecznej literaturze rosyjskiej możemy zobaczyd ujednolicenie w sensie wizerunku
imperialnym Ukrainy. Inicjowany ten proces został przez literaturę wędrówkową, która reprezentuje
obszar ukraioski, jako utraconego raju, poznaczonego dla rosyjskiego odbiorcy romantyką
dwuznaczeniowości: on jednocześnie odpycha i przyciąga (W. Izmajłow, P. Sumarokow, P. Sza- likow, I.
Dołgoruki, I. Wernet i in.) W. Macapura wskazuje, że autorzy ga- tunku «podróży» «znacznie
mitologizowali ukraioską rzeczywistośd, tworząc atrakcyjne wizerunki Arkadii oraz Awzonii, kraju, gdzie
mieszkają ludzie wesołe i szczęśliwe»1
