Amaç: Yoğun Bakım Ünitelerinde en sık görülen nozokomiyal enfeksiyon pnömonidir. Nozokomiyal pnömonilerin önemli kısmını oluşturan ventilatör ilişkili pnömoniler (VİP) önemli morbidite ve mortalite nedenidir. VIP oranı ve hızının belirlenerek enfeksiyon koruma önlemlerinin sürdürülmesi, etkenlerinin ve duyarlılıkların belirlenerek tedavi seçiminin bu doğrultuda yapılması gerekir. Yöntemler: YBÜ’ne yatırılarak takip ve tedavi edilen hastalar ileriye dönük, hastaya ve laboratuvar verilerine dayalı aktif sürveyans yöntemiyle izlenmiştir. Hastane enfeksiyonu tanısı, Centers for Disease Control and Prevention (CDC) kriterlerine göre konulmuştur. Enfeksiyon hızları ve alet kullanım oranları ulusal enfeksiyonları sürveyans kontrol birimi (UHESKB) gerekliliklerine uygun sürveyans sistemi önerilerine göre hesaplanmıştır. Bulgular: Bu çalışmada, hastanemiz reanimasyon yoğun bakım ünitesinde Ocak 2011- 2012 tarihleri arasında 2 günün üzerinde yatan 252 hastada gelişen ve tümünde mekanik ventilatör uygulaması olan 24 pnömoni olgusu incelendi. Ventilatör kullanım oranının % 58 olduğu yoğun bakım ünitesinde 1000 hasta gününde VIP hızı 16,49 olarak tesbit edildi. Hastalardan endotrakeal aspirat yöntemi ile alınan örneklerden izole edilen etkenler değerlendirildiğinde; olguların 18 (% 75) inde tek mikroorganizma 6 (%25) inde iki ve ikiden fazla izole edildi. Bu suşların 27’si (%79,4) gram-negatif bakteri iken 5’i (%14,7) gram-pozitif bakteri, ikisi (%5.8) Candida spp. idi.Gram-negatif etken olarak en sık Acinetobacter spp. 10(%29.4) Acinetobacter baumannii 6(%17.6) elde edilirken bunu Pseudomonas aeruginosa 4 (%11.7), Pseudomonas spp. 4(%11.7), Klebsiella spp. 3(%8.8) takip etmiştir. Gram-pozitif etken olarak da MRSA 2(%5.8) , MRKNS 3 (%8.8) izole edilmiştir. Gram-negatif etkenlerin antibiyotiklere duyarlılıkları incelendiğinde; Acinetobacter suşlarının imipeneme %90, siprofloksasine %60, amikasine %57 dirençli olduğu, seftazidim, netilmisin, kolitsin, tigesikline %100 duyarlı olduğu , diğer gram negatif etkenlerin karbapenemlere %100, siprofloksasine %85 duyarlılğını koruduğu tesbit edilmiştir. Sonuçlar: Görülen mikroorganizma ve elde ettiğimiz duyarlılık sonuçlarına göre, hastanemiz yoğun bakım ünitesinde yatan hastalarda ampirik tedavi gram-negatif etkenlere yönelik düşünülmeli ve karbapenem dirençli Acinetobacter suşların varlığı durumu da göz önüne alınarak kombine tedaviler uygulanmalıdır.Objective: Pneumonia is the most common nosocomial infection encountered in intensive care units. Pneumonia mostly occurs in form of ventilator-associated pneumonia (VAP) which is a maor cause of mortality and morbidity. Therefore, VAP rate should be determined while employing well grounded infection prevention measures. Also causative microorganisms and their susceptibilities should be determined to guide the antibiotic therapy. Methods: Intensive care unit patients were prospectively surveyed in terms of nosoxomial infections through active surveillance methods. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) criterias were used in detecting nosocomial infections. İnfection rates and cathehterization rates were calculated according to guidelines of Turkish National İnfection Surveillance Control Group (UHESKB). Results: A total of 252 patients treated for longer than 48 hours in Anesthesia Intensive care Unit during January 2011 and January 2012 were surveyed. We detected VAP in 24 patients, all of whom received mechanical ventilator support. Mechanical ventilator usage rate was 58% and VAP rate was 16.49 in 1000 patient-ventilator days. Cultures of endotracheal aspiration samples showed that 18 (75%) of cases contained a single microorganism whereas 6 (25%) of cases contained two or more microorganisms. Twenty-seven (79.4%) of these microorganisms were gram-negative bacteria, 5 (14.7%) were gram-positive bacteria and 2 (5.8%) were candida species. Most commonly cultured gram-negative bacteria were Acinetobacter spp. 10 (29.4%), Acinetobacter baumannii 6 (17.6%), Pseudomonas aeruginosa 4 (11.7%%), Pseudomonas spp. 4 (11.7%) and Klebsiella spp. 3 (8.8%). Gram-positive microorganisms were MRSA 2 (5.8%) and MRKNS 3 (8.8%). Susceptibility tests showed that Acinetobacter species were resistant to imipeneme by 90%, ciprofloxacine by 60%, amikasine by 57%, and were totally susceptible to seftazidim, netilmisin, kolitsin and tigesikline. Other gram-negative bacteria were susceptible to carbapenems by 100%, ciproflxacine by 85%. Conclusion: Culture and susceptibility test results showed that ampirical antibiotherapy in our intensive care unit should be against gram-negative bacteria and concerning carbapeneme resistant Acinetobacter species, combination therapies should be employed