Olszewski, Henryk

Biblioteka Nauki - repozytorium artykuÅÃ³w

PROFESOR ANDRZEJ AJNENKIEL (1931-2015)

Czasopismo Prawno-Historyczne

CZASOPISMO PRAWNO-HISTORYCZNETom LXVII — 2015 — Zeszyt 2VIII. IN MEMORIAMPROFESOR ANDRZEJ AJNENKIEL (1931-2015)W dniu 10 kwietnia 2015 r. zmarł Profesor Andrzej Ajnenkiel, jeden z naj-bardziej zasłużonych polskich historyków prawa. Był dociekliwym badaczem, podejmującym tematy ważne i trudne, często „wybuchowe”. Pełnił wiele od-powiedzialnych funkcji w życiu publicznym, należał do oddanych organiza-torów życia naukowego. Jako członek kierownictwa Instytutu Historii Pol-skiej Akademii Nauk i dyrektor Wojskowego Instytutu Historycznego, a także Prezes Polskiego Towarzystwa Historycznego brał żywy udział także w ruchu międzynarodowym, ciesząc się sporym autorytetem w Europie i w świecie. Przez wiele lat współpracował z redakcją „Czasopisma Prawno-Historyczne-go”. Był członkiem Komitetu Redakcyjnego CPH i autorem wielu świetnych tekstów, drukowanych na jego łamach. Jego przedwczesne odejście stanowi dla naszego środowiska dotkliwą stratę.Andrzej Ajnenkiel urodził się w Warszawie 21 lutego 1931 r. w rodzinie inteligenckiej, w której kultywowano tradycje politycznej aktywności i służ-by państwu. Jego ojciec, Eugeniusz Ajnenkiel, był dyrektorem Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej oraz posłem na Sejm z listy Polskiej Partii So-cjalistycznej, co po wojnie naraziło go na niejeden konﬂ ikt z komunistyczną władzą. Andrzej uzyskał świadectwo dojrzałości w Liceum Ogólnokształcą-cym im. Tadeusza Reytana, później studiował prawo na Uniwersytecie War-szawskim. W roku 1954 obronił rozprawę magisterską w seminarium Bo-gusława Leśnodorskiego, po czym podjął pracę w Archiwum Akt Nowych, wpierw jako archiwista, z czasem jako starszy radca. Praca w archiwum owo-cowała w jego naukowych tekstach, wyróżniających się silnym zakotwicze-niem w źródłach. Po dwóch latach został zatrudniony na stanowisku asystenta w Instytucie Nauk Prawnych PAN. W 1960 r. uzyskał stopień naukowy dok-tora nauk prawnych na podstawie dysertacji pt. Położenie prawne robotników rolnych w Polsce w latach 1918-1939. Promotorem w przewodzie był Juliusz Bardach. W rezultacie reorganizacji struktur naukowych z przełomu lat pięć-362 IN MEMORIAMdziesiątych i sześćdziesiątych, młody adiunkt przeniósł się do Instytutu Hi-storii PAN, gdzie w 1970 r. habilitował się na podstawie monograﬁ i pt. Spór o model parlamentaryzmu polskiego do roku 1926. Za poważne osiągnięcia w pracy badawczej mianowany został w 1979 r. profesorem nadzwyczajnym, zaś w roku 1991 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.W Instytucie Historii PAN kierował Andrzej Ajnenkiel Zespołem Dziejów Politycznych Polski w XX Wieku oraz opiekował się studiami doktoranckimi. Jednocześnie prowadził zajęcia dydaktyczne w Instytucie Historii Prawa na Uniwersytecie Warszawskim. W 1993 r. został powołany na elitarne stanowi-sko dyrektora Wojskowego Instytutu Historycznego, działającego w ramach Akademii Obrony Narodowej. W ostatnich latach związał się z Wyższą Szko-łą Handlu i Prawa im. Łazarskiego w Warszawie (dziś: Szkoła Łazarskiego), gdzie pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Ustroju i Prawa. Był też dy-rektorem Instytutu Nauk Administracyjno-Prawnych w Akademii Polonijnej w Częstochowie.Okazale przedstawia się udział Andrzeja Ajnenkiela w działalności pu-blicznej. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, w latach 1988-1991 jego prezesem. Kierował pracami Towarzystwa Miłośników Historii (1987-1988). W roku 1996 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego w Akademii Nauk Społecznych Federacji Rosyjskiej w Moskwie. Zasiadał przez wiele lat w Radzie Naukowej Instytutu Historii PAN, był członkiem rad naukowych redakcji: „Czasopisma Prawno-Historycznego”, „Przeglą-du Wschodniego”, „Polskiego Słownika Biograﬁ cznego” i „Przeglądu Hi-storyczno-Wojskowego”. Był ekspertem Senatu RP, doradcą Prezydenta RP w pracach nad tworzeniem obowiązującej konstytucji. W latach 1990-1993 piastował godność wiceprezesa Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Przez wiele lat był sekretarzem Kapituły Orderu Odrodzenia Polski. Uczest-niczył w pracach komitetów budowy pomników Armii Krajowej, Powstania Warszawskiego, Bitwy Warszawskiej oraz Napoleona. Za swoje osiągnięcia był nagradzany i wyróżniany: był m.in. kawalerem Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski i licznych odznaczeń wojskowych oraz laureatem nagród Sekretarza Naukowego PAN, Ministra Szkolnictwa Wyższego i Nauki oraz prestiżowej nagrody tygodnika „Polityka”.Rozwijał nadzwyczaj ożywioną aktywność odczytową i popularyzator-ską, także na arenie międzynarodowej. Cytuję za wykazem, opublikowa-nym we wstępie do „Bibliograﬁ i prac profesora Andrzeja Ajnenkiela za lata 1956-2002”, wydanej przez Wydawnictwo Instytutu Historii PAN (Warszawa 2001, s. 8-10): „Był współorganizatorem dziesięciu polsko-ukraińskich kon-ferencji historycznych pod ogólnym tytułem Polska–Ukraina. Trudne pyta-nia. W 1981 r. został powołany jako Directeur d’Etudes de Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales w Paryżu w charakterze prowadzącego wykłady. Uczestniczył jako referent w konferencjach, organizowanych przez Akade- IN MEMORIAM 363mię Nauk m.in. w Budapeszcie (1984), Soﬁ i (1983), Pradze (1985), Moskwie (1980, 1990), przez różne uniwersytety i instytucje naukowe, m.in w Augs-burgu, Norymberdze, Bad Homburg (1983, 1985, 1989). Wygłaszał wykłady na uniwersytetach w Brukseli (1989, 1994), Columbia, Harvard, Yale (1988, 1989, 1991), w Londynie (1988, 1989), w Wilnie i Kownie (1995, 1997) i in-nych. Korzystał z zagranicznych stypendiów naukowych, m.in. w Instytucie Państwa i Prawa Akademii Nauk ZSRR (1963-1964), kilkakrotnie w Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales w Paryżu (1964, 1968, 1970, 1972, 1975), w Instytucie Józefa Piłsudskiego w Nowym Jorku (1988), Fundacji Kościuszkowskiej (1989), w Tybindze (1978) i w Fundacji Lanckorońskich 1991). Od 1994 systematycznie uczestniczył w corocznych międzynarodo-wych kolokwiach historii wojskowości. W 1994 r. jako szef WIH kierował kolokwium w Warszawie, następnie uczestniczył w spotkaniach w Quebec, w Wiedniu, Pradze, Lizbonie, Sztokholmie i Atenach. Brał udział z własny-mi referatami w światowych Kongresach Historycznych w Montrealu (1995) i w Oslo (2000). Uczestniczył jako referent w wielu konferencjach między-narodowych w zakresie historii wojskowości, m.in. w Waszyngtonie (1994), Moskwie (1995), Brukseli (1996), Lizbonie 1999), Atenach (2000), Braty-sławie (2001), Teheranie (2001). Był pomysłodawcą i organizatorem dwóch międzynarodowych konferencji w Instytucie Historii PAN: „Rok 1918. Od-rodzona Polska w nowej Europie” (1998) oraz „Rok 1920: Osiemdziesięcio-lecie zwycięstwa polskiego nad Armią Czerwoną” (2000). [Był] autorem, konsultantem a także uczestnikiem wielu audycji radiowych i telewizyjnych, dotyczących w szczególności tzw. białych plam oraz popularyzujących wie-dzę historyczną”.Bibliograﬁ a prac naukowych Andrzeja Ajnenkiela imponuje liczbą publi-kacji i jest ważna pod względem tematycznym. W jego twórczości są obec-ne ważne książki, cenne artykuły, teksty krytyczne, materiały obrazujące życie naukowe. Publikował w reprezentacyjnych wydawnictwach, którymi były „Książka i Wiedza”, „Wiedza Powszechna”. „Omega. Biblioteka Wie-dzy Współczesnej”, „Państwowe Wydawnictwo Naukowe”, „Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne”, „Wydawnictwo Sejmowe”. Był obecny w periody-kach wielorakiej orientacji, takich jak: „Kwartalnik Historyczny”, „Państwo i Prawo’, „Czasopismo Prawno-Historyczne”, „Acta Poloniae Historica”, „Mówią Wieki”, „Bellona” oraz „Nowe Drogi”, „Trybuna Ludu” i „Za Wol-ność i Lud”. Andrzej Ajnenkiel miał szerokie zainteresowania twórcze, ale jego pisarstwo mieściło się przede wszystkim w problematyce polskiej XX w. Zaczął od badań nad dziejami społecznymi Drugiej Rzeczypospolitej. Jego monograﬁ a pt. Położenie prawne robotników w Polsce w latach 1918-1939, uwzględniająca ważny temat, zgodnie z zasadami ówczesnej poprawności politycznej, w „porządku klasowym”, ale także dająca przegląd prawa pra-cy w państwie, została dobrze przyjęta przez krytykę. Do tematyki tej jesz-364 IN MEMORIAMcze nieraz wracał. Drugie wielkie pole studiów to historia polityczna i ustrój Polski międzywojennej. W roku 1964 opublikował książkę, która doczeka się pięciu wydań: Od „rządów ludowych” do przewrotu majowego. Zarys dzie-jów politycznych Polski 1918-1926. Książka zawiera pionierską analizę prze-obrażeń w ustroju i głębokie przemyślenia teoretyczne, stanowiące udany re-zultat badań komparatystycznych. Jej kontynuacją była monograﬁ a pt. Polska po przewrocie majowym. Zarys politycznych dziejów Polski w latach 1926- -1939 (1980). Rozwinięcie tematyki dał w syntezie Administracja w Polsce. Zarys historyczny, której pierwsze wydanie ukazało się w roku 1975. Głów-nym obszarem jego dociekań pozostawał wszelako konstytucjonalizm II Rze-czypospolitej i dzieje parlamentaryzmu polskiego. Ich wyrazem były liczne teksty, wśród których wyróżniały się książki: Spór o model parlamentaryzmu polskiego do roku 1926 (1972), Parlamentaryzm II Rzeczypospolitej (1975), Z polskich tradycji parlamentarnych: Daszyński i Rataj (1977), Polskie kon-stytucje (I wyd. 1981), Historia sejmu polskiego (tom 2, cz. 1-3, obejmująca rozbiory, II RP i Polskę Ludową, 1989). Za swoiste, udane podsumowanie ba-dań nad ustrojem Polski między wojnami uważam krótki tekst, opublikowany w 1988 r. na łamach „Czasopisma Prawno-Historycznego” pt. Rządy prawa w II Rzeczpospolitej. Tradycje – możliwości – rzeczywistość.W latach kierowania Wojskowym Instytutem Historycznym rozwinął An-drzej Ajnenkiel niezwykłą aktywność jako badacz dziejów wojen i wojsko-wości. Ogłaszał drobne teksty, popularyzujące czyn oręża polskiego, które ukazywały się w periodykach „Polska Zbrojna” i „Bellona” oraz patronował jako wydawca i redaktor dwóm wielkim przedsięwzięciom tematycznie wyra-żającym więź między przeszłością a współczesnością: „Sojusze i sojusznicy II Rzeczypospolitej” (2001) oraz „Rok 1920. Z perspektywy osiemdziesięcio-lecia” (2001).Nad bogatą twórczością Profesora Andrzeja Ajnenkiela, ważną poznaw-czo i społecznie użyteczną, każdy badacz podejmujący studia nad Polską Od-rodzoną w roku 1918, będzie musiał się uważnie pochylić.HENRYK OLSZEWSKI (Poznań)

Studia Germanica Posnaniensia

CZASOPISMO PRAWNO-HISTORYCZNE
Tom LXVII — 2015 — Zeszyt 2
VIII. IN MEMORIAM
PROFESOR ANDRZEJ AJNENKIEL 
(1931-2015)
W dniu 10 kwietnia 2015 r. zmarł Profesor Andrzej Ajnenkiel, jeden z naj-
bardziej zasłużonych polskich historyków prawa. Był dociekliwym badaczem, 
podejmującym tematy ważne i trudne, często „wybuchowe”. Pełnił wiele od-
powiedzialnych funkcji w życiu publicznym, należał do oddanych organiza-
torów życia naukowego. Jako członek kierownictwa Instytutu Historii Pol-
skiej Akademii Nauk i dyrektor Wojskowego Instytutu Historycznego, a także 
Prezes Polskiego Towarzystwa Historycznego brał żywy udział także w ruchu 
międzynarodowym, ciesząc się sporym autorytetem w Europie i w świecie. 
Przez wiele lat współpracował z redakcją „Czasopisma Prawno-Historyczne-
go”. Był członkiem Komitetu Redakcyjnego CPH i autorem wielu świetnych 
tekstów, drukowanych na jego łamach. Jego przedwczesne odejście stanowi 
dla naszego środowiska dotkliwą stratę.
Andrzej Ajnenkiel urodził się w Warszawie 21 lutego 1931 r. w rodzinie 
inteligenckiej, w której kultywowano tradycje politycznej aktywności i służ-
by państwu. Jego ojciec, Eugeniusz Ajnenkiel, był dyrektorem Kancelarii 
Prezydenta Rzeczypospolitej oraz posłem na Sejm z listy Polskiej Partii So-
cjalistycznej, co po wojnie naraziło go na niejeden konfl ikt z komunistyczną 
władzą. Andrzej uzyskał świadectwo dojrzałości w Liceum Ogólnokształcą-
cym im. Tadeusza Reytana, później studiował prawo na Uniwersytecie War-
szawskim. W roku 1954 obronił rozprawę magisterską w seminarium Bo-
gusława Leśnodorskiego, po czym podjął pracę w Archiwum Akt Nowych, 
wpierw jako archiwista, z czasem jako starszy radca. Praca w archiwum owo-
cowała w jego naukowych tekstach, wyróżniających się silnym zakotwicze-
niem w źródłach. Po dwóch latach został zatrudniony na stanowisku asystenta 
w Instytucie Nauk Prawnych PAN. W 1960 r. uzyskał stopień naukowy dok-
tora nauk prawnych na podstawie dysertacji pt. Położenie prawne robotników 
rolnych w Polsce w latach 1918-1939. Promotorem w przewodzie był Juliusz 
Bardach. W rezultacie reorganizacji struktur naukowych z przełomu lat pięć-
362 IN MEMORIAM
dziesiątych i sześćdziesiątych, młody adiunkt przeniósł się do Instytutu Hi-
storii PAN, gdzie w 1970 r. habilitował się na podstawie monografi i pt. Spór 
o model parlamentaryzmu polskiego do roku 1926. Za poważne osiągnięcia 
w pracy badawczej mianowany został w 1979 r. profesorem nadzwyczajnym, 
zaś w roku 1991 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.
W Instytucie Historii PAN kierował Andrzej Ajnenkiel Zespołem Dziejów 
Politycznych Polski w XX Wieku oraz opiekował się studiami doktoranckimi. 
Jednocześnie prowadził zajęcia dydaktyczne w Instytucie Historii Prawa na 
Uniwersytecie Warszawskim. W 1993 r. został powołany na elitarne stanowi-
sko dyrektora Wojskowego Instytutu Historycznego, działającego w ramach 
Akademii Obrony Narodowej. W ostatnich latach związał się z Wyższą Szko-
łą Handlu i Prawa im. Łazarskiego w Warszawie (dziś: Szkoła Łazarskiego), 
gdzie pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Ustroju i Prawa. Był też dy-
rektorem Instytutu Nauk Administracyjno-Prawnych w Akademii Polonijnej 
w Częstochowie.
Okazale przedstawia się udział Andrzeja Ajnenkiela w działalności pu-
blicznej. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, w latach 
1988-1991 jego prezesem. Kierował pracami Towarzystwa Miłośników 
Historii (1987-1988). W roku 1996 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego 
w Akademii Nauk Społecznych Federacji Rosyjskiej w Moskwie. Zasiadał 
przez wiele lat w Radzie Naukowej Instytutu Historii PAN, był członkiem 
rad naukowych redakcji: „Czasopisma Prawno-Historycznego”, „Przeglą-
du Wschodniego”, „Polskiego Słownika Biografi cznego” i „Przeglądu Hi-
storyczno-Wojskowego”. Był ekspertem Senatu RP, doradcą Prezydenta RP 
w pracach nad tworzeniem obowiązującej konstytucji. W latach 1990-1993 
piastował godność wiceprezesa Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. 
Przez wiele lat był sekretarzem Kapituły Orderu Odrodzenia Polski. Uczest-
niczył w pracach komitetów budowy pomników Armii Krajowej, Powstania 
Warszawskiego, Bitwy Warszawskiej oraz Napoleona. Za swoje osiągnięcia 
był nagradzany i wyróżniany: był m.in. kawalerem Krzyża Komandorskiego 
Orderu Odrodzenia Polski i licznych odznaczeń wojskowych oraz laureatem 
nagród Sekretarza Naukowego PAN, Ministra Szkolnictwa Wyższego i Nauki 
oraz prestiżowej nagrody tygodnika „Polityka”.
Rozwijał nadzwyczaj ożywioną aktywność odczytową i popularyzator-
ską, także na arenie międzynarodowej. Cytuję za wykazem, opublikowa-
nym we wstępie do „Bibliografi i prac profesora Andrzeja Ajnenkiela za lata 
1956-2002”, wydanej przez Wydawnictwo Instytutu Historii PAN (Warszawa 
2001, s. 8-10): „Był współorganizatorem dziesięciu polsko-ukraińskich kon-
ferencji historycznych pod ogólnym tytułem Polska–Ukraina. Trudne pyta-
nia. W 1981 r. został powołany jako Directeur d’Etudes de Ecole des Hautes 
Etudes en Sciences Sociales w Paryżu w charakterze prowadzącego wykłady. 
Uczestniczył jako referent w konferencjach, organizowanych przez Akade-
 IN MEMORIAM 363
mię Nauk m.in. w Budapeszcie (1984), Sofi i (1983), Pradze (1985), Moskwie 
(1980, 1990), przez różne uniwersytety i instytucje naukowe, m.in w Augs-
burgu, Norymberdze, Bad Homburg (1983, 1985, 1989). Wygłaszał wykłady 
na uniwersytetach w Brukseli (1989, 1994), Columbia, Harvard, Yale (1988, 
1989, 1991), w Londynie (1988, 1989), w Wilnie i Kownie (1995, 1997) i in-
nych. Korzystał z zagranicznych stypendiów naukowych, m.in. w Instytucie 
Państwa i Prawa Akademii Nauk ZSRR (1963-1964), kilkakrotnie w Ecole 
des Hautes Etudes en Sciences Sociales w Paryżu (1964, 1968, 1970, 1972, 
1975), w Instytucie Józefa Piłsudskiego w Nowym Jorku (1988), Fundacji 
Kościuszkowskiej (1989), w Tybindze (1978) i w Fundacji Lanckorońskich 
1991). Od 1994 systematycznie uczestniczył w corocznych międzynarodo-
wych kolokwiach historii wojskowości. W 1994 r. jako szef WIH kierował 
kolokwium w Warszawie, następnie uczestniczył w spotkaniach w Quebec, 
w Wiedniu, Pradze, Lizbonie, Sztokholmie i Atenach. Brał udział z własny-
mi referatami w światowych Kongresach Historycznych w Montrealu (1995) 
i w Oslo (2000). Uczestniczył jako referent w wielu konferencjach między-
narodowych w zakresie historii wojskowości, m.in. w Waszyngtonie (1994), 
Moskwie (1995), Brukseli (1996), Lizbonie 1999), Atenach (2000), Braty-
sławie (2001), Teheranie (2001). Był pomysłodawcą i organizatorem dwóch 
międzynarodowych konferencji w Instytucie Historii PAN: „Rok 1918. Od-
rodzona Polska w nowej Europie” (1998) oraz „Rok 1920: Osiemdziesięcio-
lecie zwycięstwa polskiego nad Armią Czerwoną” (2000). [Był] autorem, 
konsultantem a także uczestnikiem wielu audycji radiowych i telewizyjnych, 
dotyczących w szczególności tzw. białych plam oraz popularyzujących wie-
dzę historyczną”.
Bibliografi a prac naukowych Andrzeja Ajnenkiela imponuje liczbą publi-
kacji i jest ważna pod względem tematycznym. W jego twórczości są obec-
ne ważne książki, cenne artykuły, teksty krytyczne, materiały obrazujące 
życie naukowe. Publikował w reprezentacyjnych wydawnictwach, którymi 
były „Książka i Wiedza”, „Wiedza Powszechna”. „Omega. Biblioteka Wie-
dzy Współczesnej”, „Państwowe Wydawnictwo Naukowe”, „Wydawnictwa 
Szkolne i Pedagogiczne”, „Wydawnictwo Sejmowe”. Był obecny w periody-
kach wielorakiej orientacji, takich jak: „Kwartalnik Historyczny”, „Państwo 
i Prawo’, „Czasopismo Prawno-Historyczne”, „Acta Poloniae Historica”, 
„Mówią Wieki”, „Bellona” oraz „Nowe Drogi”, „Trybuna Ludu” i „Za Wol-
ność i Lud”. Andrzej Ajnenkiel miał szerokie zainteresowania twórcze, ale 
jego pisarstwo mieściło się przede wszystkim w problematyce polskiej XX w. 
Zaczął od badań nad dziejami społecznymi Drugiej Rzeczypospolitej. Jego 
monografi a pt. Położenie prawne robotników w Polsce w latach 1918-1939, 
uwzględniająca ważny temat, zgodnie z zasadami ówczesnej poprawności 
politycznej, w „porządku klasowym”, ale także dająca przegląd prawa pra-
cy w państwie, została dobrze przyjęta przez krytykę. Do tematyki tej jesz-
364 IN MEMORIAM
cze nieraz wracał. Drugie wielkie pole studiów to historia polityczna i ustrój 
Polski międzywojennej. W roku 1964 opublikował książkę, która doczeka się 
pięciu wydań: Od „rządów ludowych” do przewrotu majowego. Zarys dzie-
jów politycznych Polski 1918-1926. Książka zawiera pionierską analizę prze-
obrażeń w ustroju i głębokie przemyślenia teoretyczne, stanowiące udany re-
zultat badań komparatystycznych. Jej kontynuacją była monografi a pt. Polska 
po przewrocie majowym. Zarys politycznych dziejów Polski w latach 1926- 
-1939 (1980). Rozwinięcie tematyki dał w syntezie Administracja w Polsce. 
Zarys historyczny, której pierwsze wydanie ukazało się w roku 1975. Głów-
nym obszarem jego dociekań pozostawał wszelako konstytucjonalizm II Rze-
czypospolitej i dzieje parlamentaryzmu polskiego. Ich wyrazem były liczne 
teksty, wśród których wyróżniały się książki: Spór o model parlamentaryzmu 
polskiego do roku 1926 (1972), Parlamentaryzm II Rzeczypospolitej (1975), 
Z polskich tradycji parlamentarnych: Daszyński i Rataj (1977), Polskie kon-
stytucje (I wyd. 1981), Historia sejmu polskiego (tom 2, cz. 1-3, obejmująca 
rozbiory, II RP i Polskę Ludową, 1989). Za swoiste, udane podsumowanie ba-
dań nad ustrojem Polski między wojnami uważam krótki tekst, opublikowany 
w 1988 r. na łamach „Czasopisma Prawno-Historycznego” pt. Rządy prawa 
w II Rzeczpospolitej. Tradycje – możliwości – rzeczywistość.
W latach kierowania Wojskowym Instytutem Historycznym rozwinął An-
drzej Ajnenkiel niezwykłą aktywność jako badacz dziejów wojen i wojsko-
wości. Ogłaszał drobne teksty, popularyzujące czyn oręża polskiego, które 
ukazywały się w periodykach „Polska Zbrojna” i „Bellona” oraz patronował 
jako wydawca i redaktor dwóm wielkim przedsięwzięciom tematycznie wyra-
żającym więź między przeszłością a współczesnością: „Sojusze i sojusznicy 
II Rzeczypospolitej” (2001) oraz „Rok 1920. Z perspektywy osiemdziesięcio-
lecia” (2001).
Nad bogatą twórczością Profesora Andrzeja Ajnenkiela, ważną poznaw-
czo i społecznie użyteczną, każdy badacz podejmujący studia nad Polską Od-
rodzoną w roku 1918, będzie musiał się uważnie pochylić.
HENRYK OLSZEWSKI (Poznań)


Polish

https://pressto.amu.edu.pl/index.php/cph/article/download/7030/7030

PROFESOR ANDRZEJ AJNENKIEL (1931-2015)

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Biblioteka Nauki - repozytorium artykuÅÃ³w

Czasopismo Prawno-Historyczne

Studia Germanica Posnaniensia

PROFESOR ANDRZEJ AJNENKIEL (1931-2015)

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Biblioteka Nauki - repozytorium artykuÅÃ³w

Czasopismo Prawno-Historyczne

Studia Germanica Posnaniensia

Biblioteka Nauki - repozytorium artykuÅÃ³w