Celem artykułu jest omówienie koncepcji wybranych przedstawicieli polskiej penitencjarystyki okresu międzywojennego. Podjęto w nim też próbę odpowiedzi na pytanie, które z nich można uznać za rozwiązania oryginalne, a które stanowiły jedynie wyraz dążenia do podtrzymania istniejącego stanu rzeczy w systemie więziennym II Rzeczypospolitej